İçeriğe geç

Retaliation

Bölüm 1 · 2 dk okuma

Retaliation

Bölüm 1

1.BÖLÜM

Ortaokulu bitirmişdim.Yarından itibaren liseye başlayacaktım.Çok seviniyorum,çünki sonunda yeni bir hayata başlayacaktım.Lise hayatının hayatımızda önemli rolü olduğunu söylerler ve ordaki çocuklar iyi olurmuş.Ortaokul benim için zor olmuşdu aslında.3 sınıfa kadar her şey çok güzel gitmişdi aslında.3 sınıfa geçtiğimde tüm ailemi araba kazasında kaybetmişdim.Tek yaşayan bendim.Annemi özlüyorum.Sonra başka bir aile tarafından evlatlık alındım.Onlara çok şey borçluyum.Yarın için çok heyecanlıyım.Umarım çok fazla arkadaş edinerim.İyi geceler anne.Bana iyi şans dile.

Lise ilk gün saat 7:00

Üzerimi değiştirdim ve güzel lise uniformamı giydim.Okula geldim.Herkesle arkadaş olmak istiyorum.Hayallere dalmış şeklide merdivenleri kalkıyordum,belkide uzun zamandır böyle sevinmemişdim.Haberim olmadan ayağım takıldı düşeceğim anda birisi çantamdan tutup beni kurtardı.Döndüğümde yüzünü gördüm çok tatlı ve yakışıklıydı.Bana yaklaşarak:

-Dikkatli ol yolumu kapatıyorsun.

-T-Teşekkürler.

Dedim ve ayrıldım.Sanırım biraz daha dikkatli olmalıydım.Kendi olduğum sınıfa kalkdım.Sınıf arkadaşlarımı görmek için heyecanlıydım.Sınıfa girdiğimde kendi yerime oturdum.Bir kız yanıma yakınlaştı:

-Çok tatlı gözüküyorsun arkadaş olalımmı?

-T-Tabiki.Çok iyi olur.Sende çok güzel ve tatlısın.

-Oh!Senin gibi birisiyle arkadaş olmak çok güzel memnun oldum.Sanrım ders başlıyor teneffütse geleceğim

-Peki.

Çok mutluyum sanırım.O benim ilk arkadaşım ve çok tatlı birine benziyor.Bir öğrenci geç kalmışdı.Bu sabah beni merdivenlerde yakalayan çocukdu.Benim sınıfımdanmış.Sanırım bu gün sınıfta olmamı ona borçluyum.Sanırım lise hayatım çok güzel geçicek.Keşke bunları sana anlata bilseydim anne.Tennefüs oldu ve sabah tanıştığım kız yanıma geldi.

-Hmm benimle kafeteryaya gelirmisin?

-Tabiki.

Birlikde kafeteryaya gittik.Çok mutluydum.Uzun zaman sonra bir arkadaşa sahiptim.İkimizde kendimize yemek alıp masa arkasına geçtik.Bir birimizin favorileri hakkında konuştuk.Ders çıkışı birlikte çıkmaya sözleştik.Sonunda ders bitmişdi.Her kesle çok iyi anlaşmıştım.Ders bittiği için arladaşımla birlikde ayrılacaktım.Birlikde çıktık.Yolda giderken konuşmaya başladı.

-Sabah gelirken her kesin ebeveyni burdaydı,ama seninkileri göremedim.

-Kardeşimi okula bırakıyordular o yüzden gelmediler.

-Peki ya sen ?Sen de onların çocuğusun gelmeliydiler.

-Hayır onlar benim gerçek ailem değil,üvey.Bu yüzden gelmemeleri normal.

-Peki ya gerçek ailen nerde?

-Çocukken ailemle tatile çıkdığımızda araba kazasında öldüler.Sadece ben yaşadım.

-Ahh!Hatırlatdığım için üzgünüm.Senin için kötü hissettim.

-Sorun değil.Bu senin hatan değil.Bunu ilk defa birisine anlattım.Yanımda olduğun için ve ilk arkadaşım olduğun için teşekkür ederim.Ama bunu kimseye anlatma lütfen eskiden bu yüzden zorbalığa uğramışdım.

-Tabiki kimseye bahsetmem.Sen benim tek arkadaşımsın.Seninle olduğum için mutluyum.

-Teşekkürler.Benim evim artık önümde.Yarın görüşürüz.Her şüy için teşekkürler.

-Görüşürüz.

Eve gittim,ödevlerimi bitirdikden sonra yatağıma girdim.Bu gün çok mutluydum.O benim ilk ve tek arkadaşım.Ona çok güveniyorum.Sabah oldu ve okula çok heyacanla gittim.Sınıfıma girdim ama bir gariplik vardı.Sanırım her kes bana garip bakıyordu.Belki de üzerimde bir şey vardı.Arkadaşımı gördüm ona el salladım.Ama bir gariplik vardı ve ben de çözemedim

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.