evet! Burası gerçekten de kimsenin haberdâr olmadığı okulun gizli bölmesiydi!!!
Jane koşar adımlarla yanıma yaklaştı.
Jane: siz gelene kadar içeriyi gezindim. Dostum burası tarihi müze gibi!!!
Kolumdan tuttu. evet kolumdan tuttu! Ve ilerilere doğru götürdü beni. Burası da neydi böyle. Gördüklerimiz bize şaka gibi gelsede gerçekten burada zombi gibi varlıklar vardı. Fakat hepsi turuncu jel kıvamında bir şeyle kaplıydılar. Burası gerçekten ürkütücüydü. Her an her yerden birşey çıkabilirmiş gibi..
- OLAMAZ!
Bu bir öğrencinin sesiydi. Jane kolumu bırakıp sese doğru koştu ve bende onu takip ettim. İnsanlar gördükleri karşısında korkmuşlardı.
Bu, bu şeyin üstündeki jel erimişti ve bir öğrenciyi tutmuştu, ısırmaya çalışıyordu. Hemen devreye girdim. kimsenin birşey yapacağı yoktu.
Ben: hemen herkes yukarı çıksın, bu şeyin sizi ısırmasına izin vermeyin. Çabuk , çabuk!!! bakıyorum da diğer jellerde erimeye başlamış bile.
Herkes hızlıca çıkışa yöneldi. O sırada Jane çocuğu kurtarmak için hareket etti. Jane çocuğun kolundan tuttuğu gibi çıkışa doğru koştu. Zombi arkalarındaydı. Ne yapacağım! Elime geçen ilk nesneyle o şeye vurdum. Gerçekten de zombi sanırım. Hızla koştum ve girişi, kapıyı kapattım. Eğer diğer zombilerde canlanmazsa kapı açılamaz.
Hızla sınıfa çıktım. Revirin orada Jane ve yaralanan çocuğu gördüm. Revirdeki kadın çocuğun ateşini ve başka şeyleri kontrol ediyordu. Çocuğun eli buz gibiydi. korkudan olmalı. Çocuğun hiçbir şeyi yok gibi gözüküyordu. Çocuk sınıfına geri çıktı. Jane ve bende aynı şekilde. Herşeyi güzelce hallettik. Kapıyı da kapattığımıza göre sorun yoktu..
