Merhaba, ben Esmeralda, кüçük yaştа babası tarafından terk edilmiş , çocukluğu elinden alınmış, içi kin, nefret dolu bir kızım.
2 Ekim 2012 , saat 00:16 annemin trafik kazasında hayatını kaybettiğini oğrendim.
O gün evde yalnızdım, babam her zamanki gibi dışarıda başka kadınlarla eğlence peşindeydi. Bense , 7 yaşında, evde tek , anneme sofra koymayı çalışıyordum, kafamı kaldırıp saatte baktığımda, ne kadar geç olduğunu fark ettim, annem bu zamana kadar çoktan gelmiş olmalıydı. Telaşa kapılarak hemen elime telefonu aldım ve annemi defalarca aradım, telefon çaldı, çaldı ama açan olmadı , o zaman korku sardı içimi, babamı aramayı düşündüm, ama hiç bir faydası olmayacağını biliyordum . Yinede şansımı denemek istedim onu aradım ve telefonu yüzüme kapattı, tabikide şaşırmadım, bekliyordum hatta.
Annemi arıyalı tam iki saat oldu. İçim içimi yiyordu, çok korkuyordum . Böyle olmaz, gidip arayacağım, tam montumu giydiğim zaman telefon çaldı, koşarak yanına doğru yaklaştım , açtım ve alo dedim , bir hanımefendi aradı" anneniz kaza geçirdi, maalesef hayatını kaybetti, yakınlarınıza haber verin " ve hastanenin adresini söyledi.
Telefonu kapatıp çığlıklar attım, ağlayıp evden hızlıca çıktım, arayacak ne bir babam ne de akrabam vardı, hemen taksiye binip hastaneye gittim , doktor annemin eşyalarını uzattı bana, sım sıkı sarıldım, kokusunu bol bol içime çektim . Bir gün onun o mis cennet kokusunu unutacağımı aklımın ucundan bile geçmezdi. O gün hayatım tamamen altüst olmuştu, daha çok küçüktüm ve acının, hiç kimsesiz kalmanın ne demek olduğunu öğrendim.
Bugün 27 ağustos 2023, benim doğum günüm, tam 18 yaşina geldim ve sanırım hayatımın en zor seçimini yapma vaktim geldi... Kimim ben?...
Burası red line, kırmızı çizgiyle sınırlı kocaman bir şehir, tam bir hapisane, o çizgiden dışarıya kimse adım atmadı, ya da atamadı, bilemiyorum. Ama bildiğim tek bir şey var: bir gün bunu başarıcam, herkesi kurtarıcam, özgürlüğe doğru bir kuş gibi uçacağız! Hayatında özgürlüğü tatmamış bir insan neden korkar ki? Bugün bir seçim yapıcaktım bir polismi ya da bir çete üyesi mi olacaktım, ben de bilmiyorum, hiçbir fikrim yok!
27.08.2023 saat 9:00.
Her yıl genç arkadaşlarımızın seçim günü için tören düzenliyorlar. Bugün ben de bir seçim yapıcaktım. Özgürlük benim için çok şey ifade ediyor, peki bir polis olursam nasıl bir özgürlüğe sahip olabilirimki? Sanırım artık bir seçim yapmıştım ve şimdi de törene gidiyorum.
10:00 Burası çok kalabalık, herkes çok heyecanlı, peki ben neden böyle hissetmiyorum? Sanki geleceğimi değilde hayata bir şekilde tutunma yolumu seçiyorum, hiçbir hayalim yok... Bu seçimi yapmaya hazır değilmiyim yoksa?
Aaa tabi burada 18 yaşına giren herkes bir seçim yapmak zorunda, çünkü biz burada kendimiz için değil toplum için yaşıyoruz.
"Dikkat tören başlıyor"- dedi kürsünün önünde duran, 40-45 yaşlarındaki beyaz saçlı şişman, korkutucu bir görünüşü olan güçlü bir adam. Herkes bir anda sustu, sanki heyecanları birden kayboldu, yoksa herkes ondan korkuyormuydu?
Sırayla herkesi kürsüye çağırmaya başladılar, çıkan herkes heyecanlı ve mutlu bir şekilde seçimlerini yaptılar. Birden bir kız çıktı, çok küçük görünüyordu, sanki 15-16 yaşlarındaydı.
Kız birden "ben seçim yapmak istemiyorum!"-dedi.
Herkeş şok oldu. Adam sinirli bir şekilde "ama bunu yapmak zorundasın!"-dedi.
Kız "hayır" deyince adamın resmen gözü döndü, "şu kızı burdan götürün!"-dedi.
Askerler sahneye çıkıp kızı zorla götürdüler, annesi çığlıklar atıp ağlarken, kimse birşey yapmadı öylece baktılar.
Orda bu insanlar için o seçimi yapmayacam dedim. Birden arkamı döndüm ve hızlı adımlarla ordan ayrıldım. Tam eve giderken önüme biri çıktı, bir polis, beyaz tenli, siyah saçli, uzun boylü, çok yakışıklıydı.
Bana öyle bi baktıki, çok korktum, içimden " farkındamısın şu çocuk şimdi seni zorla alıp o adama götürebilir"-diye düşündüm, kalbim hızla atmaya başladı.
Çocuk bana bakıp " sen seçimden mi kaçtın?"- diye sordu.
Korktuğumu belli etmemek için sinirle "evet" dedim.
Birden bana bakıp "sakın bunu yapma, seni öldürürler, geri dön ve seçimini yap. Bana güven! Şimdi gitmem gerek."-dedi ve gitti.
Neden bilmiyorum, ama içimden bir ses ona güvenmelisin dedi.
Seçim alanına geri döndüm ve birden kendi adımı duydum, Adam "Esmeralda Karro"-dedi. Kürsüye çıktım, çok garip, ama hala hiç bir şey hissetmiyordum ne korku, ne heyecan, hiç bir şey... bir polismi olmalıyım, yoksa bir çete üyesimi? Nerede özgür olucam?- diye düşünürken birden "Kutsanmışlar"- deyiverdim, resmen çete üyesi olmayı seçtim. Peki neden?