Bir süre sessizliğin ardından flame "n-ne?.. Suzuki sen ş-şiddet ve tecavüz mü görüyorsun?.." dedi Suzuki dolmuş gözlerini sildi ve psikopat gibi gülümseyerek "eh.. bazılarımızın hayatı boktan beter oluyo" dedi ve ekledi "benim bu s!kik dünyadaki hayat kaynağım sendin flame.. ama sen beni karanlığa terk ettin.." dedi flame titreyen elini hafifçe kaldırarak "Suzuki b-ben bilmiyordum.. ö-özür dilerim.." Suzuki alaycı bir tavırla"özür dilermişmiş" dedi. Flame"Suzuki..l-lütfen.." diye soludu ama Suzuki titreyen elini kaldırdı ve kapıyı işaret ederek "s!ktir git flame.. seni hayatımın merkezine bir kez aldım bir kez daha aynı hatayı yapamam.." flame yavaş adımlarla kapıya doğru ilerledi tam çıkacakken "..beni affetmeni beklemiyorum Suzuki ama bil ki.. özür dilerim..yaptığım tam bir terbiyesizlikti.." ve gitti..
Suzuki artık dayanamıyormuş gibi dizlerinin üzerine düştü ve ağlamaya devam etti. Ben ise hâlâ kavganın etkisinden çıkamamış boş boş az önce kavga ettikleri yere bakıyordum biraz sessizlik oldu odada sadece suzuki'nin hıçkırıkları duyuldu. Kendimi toparlayınca suzuki'nin yanına gittim ve sarıldım Suzuki de yavaşça sarılıp yüzünü omuzuma bastırdı ve ağlamaya devam etti "şş.. geçti küçüğüm sakinleş" diye fısıldadım bir süre sonra ağlaamayı bıraktı ve yine karşılıklı oturduk
Seans boyunca ona birçok soru sordum ama hiçbirini yanıtlamadı sadece boş boş yere baktı. Ah zavallı Suzukim.. eğer böyle devam ederse kalıcı olarak kalması gerekecek.. zavallı yavrucak.. o bunları hakedecek hiçbir şey yapmadı.. hiçbir şey..
