Bölüm 1

Yağış Londonu sanki cəzalandırırdı. Küçələr parıldayırdı, amma bu parıltı ümid yox, təhlükə saçırdı. Şəhər gecə vaxtı həmişə daha dürüst olurdu — heç nə gizlətmirdi. Ethan Cross addımlarını yavaşladaraq Trafalgar yaxınlığındakı dar keçiddə dayandı. Onun adı sistemlərdə yox idi. Doğum qeydi silinmişdi. Barmaq izi başqa birinə məxsus idi. Üzü isə… rəsmi sənədlərdə mövcud deyildi. Bu, təsadüf deyildi. Ethan keçmiş kəşfiyyat agenti idi. Ya da daha doğrusu — olmuşdu. Beş il əvvəl “ölmüşdü”. Qəza kimi göstərilmiş partlayış, tapılmayan cəsəd, bağlanan dosyalar. Amma indi kimsə onun adını gecənin ortasında pıçıldamışdı. Telefon titrədi. UNKNOWN CALLER Ethan cavab vermədi. Əvvəlcə ətrafı yoxladı. İki küçə kənarında dayanan qara sedan. Mühərrik işləmirdi, amma içində kimsə vardı. Bunu hiss edirdi. Təcrübə belə şeylərdə heç vaxt yanılmır. Telefon yenə titrədi. Bu dəfə mesaj gəldi: “You were never meant to survive.” Ethan gülümsədi. Soyuq, hissiz bir gülümsəmə. — Deməli, məni tapmısınız… — deyə pıçıldadı. O, sürətlə hərəkətə keçdi. Küçəni keçdi, metronun girişinə tərəf qaçdı. Arxasınca addım səsləri eşidildi. Bir yox, iki yox — dörd nəfər. Peşəkar idilər. Səssiz, sürətli, səhvsiz. Metronun qapıları bağlanmağa az qalmış Ethan içəri atıldı. Qapılar bağlandı. Qatar hərəkət etdi. O, nəfəsini bərpa edərkən cibindən köhnə bir metal disk çıxardı. Diskin üzərində tək bir simvol vardı — qara örtük altında göz işarəsi. Black Veil Protocol. Ethanın “ölümü” bu layihənin bir hissəsi idi. Amma indi kimsə protokolu yenidən aktivləşdirmişdi. Və bu… müharibə demək idi.