Ne Bekliyordum ki
Bir şehir gözümde kuruyup gidiyorsa sensiz , anlamını kaybediyorsa vedalar oluyorlarsa hissiz sevgin kalıyorsa ellerde hapis anlayış gösteremez kalbim ister yalnızca seni kalamaz olamaz bir başına ve sensiz.
Gönlüm gezerken elden ele arıyorsa seni bilirim arasın istediği kadar kimsede bulamaz o hissi. Yıllarını verebileceğin biri gelir çalar belki günlerini sen kurduğunda yıllarını verecek hayalini yıkar gider o da birkaç güne diğerleri gibi. Olmayacağını bile bile kuruyorsa hayaller zihnin söyle ona o beklemiyor gelişini senin. Hava bu eser gürler yağmur verir belki , fakat gönlün ne kadar benzese de gökyüzüne olamaz içindekiler pofuduk bulutlar gibi. Yağmurlu bir havada çöken burukluktayken çakarsa bir şimşek bil ki yüreğinin temsilidir giden için atılır göklerden her yağmurun ardından birtek. Kapladıysa içini gökyüzündekiler gibi beyaz olması gerekirken kapkara bulutlar her zaman neşe olsun içinde bil ki yaşadığın sürece umut var. Kalabalık kelimelerle anlatmak isterse duygularını beynin boşver anlat zaten anlamak isterse anlar her kim. Anlamayana sayfalarda yazsan anlamaz zaten geç git. Anlatmaya çalışırken anlaşılmayı beklemeyen sen ki , anlamayacaklarını bile bile yazar içinde düşünür anlayacaklar sanki. Biri gelir anlatamazsın yine içindeki hissi , sonra bakarsın anlasa da geçip gitmiş zaman sanki sular gibi. Tek başına sürdürdüğün bir hayat bu nitekim ama bağlanacak hep biri birşey arar ve sorarım yüreğime neden ki ...
Değişmişim aynaya her baktığımda dilim söyler bu da kim , asla cevap veremez benliğim kaybolan yılların ardından serilendir bu bedenim. Kimleri gördü kimlerden geçti ki bu kalbim , tutuklu kalacak her bulduğu durakta yanılgıya terk etti kendini inanki. Yıldızları sayacak kadar hevesliydim sanki ama günlerce cevap beklediğimde aldığım tek cevap oldu belki. Bedenim ki hissetti hep üstünde biraz çuvaldız ya da biraz iğne sanki , gönlüm el vermedi hiç bir zaman iğneyi de çuvaldızı da sana batırıp incitmeye inanki. Yaptığın hiçbir kötülük yok sanıyorsun belki , yaşadığımız onca şeyi bitirmek iyi birşey mi ki sanki ...
Kaybettin beni , hep diyerek "belki" , ben seni bunca zaman bekledim buldum sandım oysaki. İçimde yaşadıklarım o kadar büyük dertler ki , anlatsam anlar mıydın hiç sanmam ki. Bir kafiye ki aldı başını gidiyor satırlarımda belki , ki ' ler ile aramıyorum satırlardaki ne redifi ne kafiyeyi. Yaşamımı sonlandırmaya yönelikti aklımdaki her tepki , sonra döndüm ve dedim ki yaşıyor muyuz neyi sonlandırıyoruz sanki
...