Bile bile yandı yüreğim
Birşeylere yeniden başlamak gerek bazen , aynı yollardan yürüyüp attığın adımlara dikkat ederek . Sütten ağzın yandıysa yoğurdu üfleyerek , ayağın taşa takıldıysa daha sağlam basa basa ama çakıl taşına bile baka baka yürümek. Hayatın sende bıraktığı kötü izleri silip , hayata daha büyük ve daha güzel izler bırakarak ; kendini hayata bırakmak yerine yön vererek hayata herşeye sil baştan başlamak gerek bazen.
Güvenin kırıldı , hatalar yaptın , kötü seçimlerde bulundun sadece , demeyeceğim bırak bunları geride diye aksine al diyeceğim otur ve izle ne getirdi ne götürdü senden ne kattı diye düşünürken verdiğin yönlerle alacağın keyif ile beslen . Kırılan güvenin ile güvenmekten vazgeçme , yaptığın hata olsun yapmaktan vaz geçme , yanlış kararlar mı verdin daha fazlasını ver yeterki kendinden ödün verme. Dağın yarısına gelip aşağıya düştüğünde kırılan hevesine inat daha büyük adımlar daha çok hırs ve büyük azimlerle umutlarla çık , çık gör ki bilesin yaptığını ve olan onca şeye rağmen başından beri yapabildiğini ancak tek gerekenin olduğunu bilmeli pes etmemek gerektiğini. Hayata bir sıfır başlamak gibi bir cümleyle gelişen hayatında şu dakika atabileceğin üç gol ile bırakacağını bil ardında hayatı ve iste ki ol farkında bunların. Devrik cümleler misali karşımızdayken kaldırım taşları bilmeli dizmeyi yürüyüp merdiven yapmalı sıraya dizmeli herşeyi. Dinlerken kulaklığımla seçtiğim her şarkıyı yalnızca gider kulaklarım duyar her kemandan çıkan çığlığı. Piyano ile bastırılsa bile tizler duyduğun şarkı sözünden değil çığlıklardır şarkıyı şarkı yapan kemanın tellerinden. Ruhuna dokunan şarkı sözleri sanarken inceden anlar ki kalbin aynı sesleri çıkarır ezgiler. Kapılıp gidersin notalara ardında kalır sadece sözler , ve sen kaybolurken derinlerde şarkılar değil melodiler çıkarırlar seni dipten. Herşeyi yazadığında anlattığını düşünen ben kaybolur gider kemanlar çığlık atarken. Davul gibi gerilen derin inlerken sessiz her davulda bağırır bedenim neden bu tavrın bensiz. Yaşadığın hayattır senin seçimlerinin oluşturduğu eşsiz fakat hüsranla beklersin sonunu belki haberli belki habersiz. Ben dokunmaya çalışırken kelimelerle bedenine hislerim nasılsa densiz sen bensizken kuruyup kalırsın ömrün geçer denizsiz ve ardında kalan bütün hayatın olurken çaresiz , çareler üretmeyi denerken varlığın varlığımdan habersiz liman arayan gönlüm göçebe kalır sebebiyse yine kalmak sensiz ve sessiz. Karalar bağlar gidişatı değiştirmek ister kitapta yüreğim , her kayıpta özünü bulur yüreğim yine benden habersiz. Ne kadar yazmak istesemde sensiz , yalnız kalır kalbim bedenim olmak istemez senden habersiz. Zorladım kelimeleri sonra biraz da harfleri değişmedi gidişatı yazılarımın senin gittiğin andan beri. Çok gidenlerim oldu döndüklerinde almadıklarım belki veya istemedi yüreğim düşmeye aynı hataya sanki ama en büyük zararı verirken yokluğun , varlığın belki . İlelebet sayıkladı bedenim ve ellerim aradı her satırda dediğim gibi ellerini.