Harikalar Diyarım
Unutamadıklarım değil unutmadıklarım var
çünkü kocaman ve uzun bir hayat yaşadım ; yaşadığım şeylerin neticesinde belki de ben , ben oldum. birşeyleri unutmak beni benden alır ve ben kendimi bilmezsem kaybolurum.
Kitabı okuyan herkesin ilk yargısı unutamadığım biri olduğu ve satırlarımı ona harcadığım oluyor ancak farkına varılmalı , mektup ağızıyla yazılmasına rağmen satırlarım ,
bütün kitap anlatır yaşadıklarımdır yazdıklarım.
Hayatımdaki herkes kitabımın bir parçası olmak istese de herkese düştüğüm sabit bir notum vardır ; bu kitap kötü ve acı tecrübeleri yaşadığım sonrasında tekrar aynı dilemmaya düşmem neticesinde kaleme aldığım yazılardan ibarettir . Benim kitabım beni ve hayatımı anlatıyor olsa bile burda olmamak hayatımda olmamak değildir aksine burda olman hayatımdaki kötü bir tecrübe yolculuğunda bana eşlik edip çıkardığım derslere vesile olman demektir. Hayatımın en kıymetlisi olan Rana'm vardır mesela tek satırda adı geçmez oysaki birkaç yıldır tanıyıp hiç yüz yüze gelmeden bütün hayatımı paylaştığım, sırlarımı verdiğim nefes bile alıp verirken hesap verdiğim bir insandır fakat hiçbir zaman diliminde onun burda olmasını istemedim . Hayatımın gidişatının tamamında ona yer versem bile kitapta olmayı en çok hak eden o olsa bile onu gönlümde saklarım hep , Birgün acı tecrübelerim arasında yer alacağını düşünmüş olsaydım bile kırık kalbimde saklar yine eklemezdim buraya çünkü o acı tecrübelerin bile özeline layıktır. Cehennemin kral ve kraliçesi olarak sürdürdüğümüz minik bir hayal dünyamız var içine herşeyi başlıca sevgimizi sığdırdığımız. Hep anlattığım pembe unicornların olduğu gökkuşağının tepesindeki şatomuza ait olan hayal dünyası onun ve benim hayatımızın birleşimiydi daima. Herkesin arkasından iş çevirdiğimiz , entrikalar düzenleyip , kaoslar planlayarak yuvalar yıktığımız ancak birbirimize bir gün bile saygısızlık yapmayıp aksine birimize yapılan bir saygısızlık karşısında kişinin hayatını dağıttığımız içinde her ne kadar karalar siyahlar koyu kırmızılar ile dolu vamp bir dünyamız da olsa sevgimizin ışığıyla harikalar diyarına çevirdiğimiz bir dünyadır. Özellikle son birkaç yılımı hayatımı insanlarla aynı dünyada yaşamak yerine veya insanların hayatlarına dünyalarına girmek yerine zaten halihazırda mükemmeliyete ulaşmış olan bir dünyada sürdürdüğüm bir varlığım var. Herkesten herşeyden soyut olarak yaşayıp dünyadan bağımsız kalmakla birlikte insanlara açmaya çalıştığımız fakat bizden başka kimseye aidiyet duymayan krallığın anahtarı daima göğsümün sol tarafında yer edinmek ile birlikte asla ve kat-a kimselerin eline geçmeden sadece bizlerin varlığı ile hayat bulan dünyamızda yaşarken büyük uğraşlarımıza rağmen bizimle bu dünyaya katılma onur ve şerefine nail olacak kimseyi bulamıyoruz. Kitabın gidişatında büyük bir değişime ihtiyaç duyduğunu farkettim . Yaşadıklarımı unutmayıp tekrar yaşadığımda düştüğüm ruh halini kaleme alıp birşeyler anlattığım adı günlük olan ama o gün yaşadıklarım yerine geçmişte yaşadığım şeyleri tekrar yazma ve bu vesileyle insanlara birşey anlatmakla yükümlü olduğunu düşündüğüm yazma hevesimin gerekli insanlara birşeyler katmaması sonucu mektup a dönüşmesi ve kimsenin burdan yapamadığı çıkarımlar yüzünden depresif görülen ve ders aldığım şeyleri paylaştığım için hala unutamadığım birilerinin olduğu düşüncesi sebebiyle kitabın akışında ters köşe kararlar aldım. Evet geçmişteki hiçbirşeyi unutmadım çünkü yaşadıklarımla burdayım ve hiçbir zaman iyi kötü , acı tatlı her ne olursa olsun tamamı benim kararlarımdan ibaret olması gerekçesiyle hiçbir pişmanlık duymadan yaşadığım şeyleri unutmak için yaşamadım. Aklıma gömerim kalbime gömerim belki görmezden gelirim ama unutmam yapılan iyiliği de ihaneti de . Rana'm ın her zaman yapılan iyilikler statüsünde yol izlemiş ve devam etmekte olduğu yaşamımda geçmişimdeki hiçbir sorun o kadar da dert değil zaten. Ne enkazların altından kalkarken birlikte , gözetmedik aramızdaki yüz binlerce kilometreyi tek bir gün bile. Mesafeler gerçekten hiçbir şeye engel değilmiş insanların koyduğu mesafeler haricinde. Tek bir gün bile sarılıp koklayamadan sevmeye doymadan doyamadan geçse de günler yıldızlarda birleşir biliriz ikimizinde kalpler. Her geceyi birlikte bitirip her sabaha birlikte kalkarken beraber Güneşte görür Ay da hisseder yıldızlarda yaklaşır yakınlaşır bedenler ve ardımıza baktığımızda kurduğumuz tek cümle olur hiçbirşeye engel olamadı bunca zaman mesafeler