Bu koku ölsem bile asla unutamam dediğim bu koku Annemin tek becere bildiği ve muazzam olduğu browni. üstümü değiştirmeden hemen yatağımdan atlayıp mutfağa doğru koştum
" Narinim yine döktürmüşsün" anneme hep narinim derim hep güzelliği ile özendiğim tek insan ve beni cidden her kusurum ile seven tek kişi. " Daha kahvaltı bile yapmadın daha soğumadı bile" çok geçti 2 dil götürmüştüm anneme baktığımda yine o suratı gördüm bıkmış bir ifade kırmadan hemen kahvaltı masasına oturdum annemin bakışlarını üstümde hissediyordum kafamı kaldırıp anneme baktım "He söyle bakalım narim birşey oldu kesin" annem çekiniyordu benden kızından bu beni korkutmuştu
" Ada güzel kızım senden bir söz vermeni istiyorum eğer bana birsey olursa. bakma bana öyle sözümü tamamlayayım lütfen benim gibi olma sen benden daha güzelsin sen benim tek evladımsın senin hep iyiliğini istiyorum güzel biryerlere varmanı adını her yerde duymak istiyorum lütfen beni hayal kırıklığına uğratma"
annemin dediklerini anlam veremiyorum noluyordu gözümden yaş süzülürken annem yanıma gelip karşımda eğildi iki elimi sıkıca tutup "ağlama güzel kızım ağlama sen çok güçlüsün sil o tuzlu iğrenç göz yaşlarını hayat devam ediyor ben sadece eğer dedim" hayır bence öyle degildi annem çok farklıydı asla geleceğe bakmıyordu hep şimdiye bakıyordu. kapı zili çalınca irkildim annem gözlerimi silerek ayağa kalktı açtığında babam elindeki bavullar ile içeri giriş yapmıştı babam hep çok eğlenceli biriydi annem ile babam isteğim bir ilişkiydi ne kadar farklı insanlar da olsalar yinede bir birilerini tamamlaya biliyorlardı "Adaya söyledinmi" neyi söylemişti sadece gelecek ile ilgili sözler etmişti " Hayır söylemedim"
ayağa kalkıp karşılarına geçtim artık biri bana ne olduğunu söylemeli annemin sözleri babamın bavullar ile giriş yapması " biz