PUSULANIN RENKLİ UCU

"Nereye baksam sen varsın, yanımda olsan da olmasan da." "Bak söylediklerimi saçma algılıyor olabilirsin belki de benim gibi hissetmediğinden." böyle bir şey olduğuna inanmak istemez gibi baktı. "Nereye bakarsam bakayım seni görüyorum... Her yerde... Her yanımda... Anlıyor musun? Anlatabiliyor muyum?" çok çaresiz bakıyordu, başka yolu yokmuş, tek yolu benmişim gibi... Onu anlamak benim zincire vurduğum tüm duygularımın zincirini kırmak ve tamamen ona adamaktı, ben bunu yapabilir miydim?... Her şeyi eksik kız birini tamamlayabilir miydi?... Pusulamın renkli ucunun daima onu göstermesi, daima onu bulması tesadüf müydü? Yoksa kader mi?