Bölüm 7

Onu görmüştüm o capcanlı karşımda duruyordu. Midemde kelebekler uçmaya başlamıştı. "Merhaba iyimisiniz?" dedi bana. Kalbim güm güm atıyordu "iyiyim yolumu kaybettimde .Siz körembil diyarının prensesi olmalısınız "diye yanıtladım oda "evet , pekiya siz?" Diye sordu bende kendimi tanıttım ve ona sıkıcı hayatımı anlattım o da bana sefil hayatını anlattı ve dediki" inan bana senden daha kötü durumda olan insanlarda var örneğin benim gibi, bak kaderimizi değiştiremeyiz ama hayata bakış açımızı değiştirebiliriz ve yapabildiğimiz her şeye şükür etmeliyiz çünkü bunları yapamayan insanlarda var. Orneğin sen pahalı hayatından sıkılırken bir başkası daha yiyecek ekmek bile bulamıyor ya da sen koşup yorulduğun için sinirleniyorsun ama öte yandan da bacağı olmadığı için koşamayan ve hep yorulma hayali kuran insanlarda var. Yani sahip olduğun herşey için teşekkür etmelisin! "Bu kelimeyi duyduğum anda hayata bakış açım değişti.