Tatil gününün sessizliği, genç kızın telefonu çaldığında bozuldu. Ekranda akrabasının adı vardı.
“Bir eve temizliğe gidebilir misin? Birkaç saatlik iş. Parası da fena değil.”
Paraya ihtiyacı vardı. Bu yüzden fazla düşünmeden kabul etti.
Öğleden sonra, dar bir sokağın sonunda duran eski apartmanın önüne geldi. Apartmanın dış cephesi solmuş, girişteki ampul ise gündüz olmasına rağmen yanıyordu. Elindeki temizlik çantasını sıkıca tutup merdivenleri çıktı. Kapının önüne geldiğinde kısa bir tereddüt yaşadı. İçeriden hiçbir ses gelmiyordu.
Kapı açıldığında karşısına orta yaşlı bir kadın çıktı. Kadının yüzünde tuhaf bir gerginlik vardı.
“Geç kaldın,” dedi.
Genç kız saate baktı.
“Daha tam saatinde geldim.”
Kadın cevap vermeden kenara çekildi.
Ev sessizdi. Fazlasıyla sessiz.
Genç kız işe koyuldu. Salonun perdeleri kapalıydı. Sehpanın üzerinde yarısı içilmiş bir bardak su, yerde devrilmiş bir sandalye ve koltuğun kenarında küçük bir yırtık vardı. Sanki ev, birkaç gün önce yaşanan bir tartışmanın izlerini hâlâ üzerinde taşıyordu.
“Burada bir şey mi oldu?” diye sordu.
Kadın bir an durdu.
“Yok. Eski eşya işte.”
Ama sesi, verdiği cevaptan daha fazlasını söylüyordu.
Genç kız fazla kurcalamadı. Temizliğini bitirip evden ayrıldı.
Apartmandan çıkarken karşı komşunun kapısının aralık olduğunu fark etti. İçeriden iki kişinin fısıltısı geliyordu.
“Bıçaklanmış diyorlar…”
“Polis bile gelmiş.”
Genç kız birkaç saniye durdu. Sonra yürümeye devam etti.
O gece duyduklarını önemsemedi. Çünkü ona göre akrabaları her gün miras için kavga ediyorlardı.
Ta ki üç gün sonra telefonu çalana kadar.
Ekranda **Bilinmeyen Numara** yazıyordu.
“Temizlik işi için arıyorum,” dedi karşıdaki ses. “Ücretini fazlasıyla vereceğim.”
O anda durdu tanımadığı birinin evine gidip temizlik yapmak tabi elindeki para ona yeter di . Ama insanoğlu hep aç olduğu için bu işi kabul eder.
Ve genç kız adresi alır
O anda içinde hafif bir titresede umursamaz
...