Eevee'nin eğitimi devam ediyordu.
Artık istediği evrime dönüşebiliyordu.
Jolteon...
Flareon...
Vaporeon...
Leafeon...
Glaceon...
Umbreon...
Espeon...
Sylveon...
Ama hâlâ yeterince hızlı değildi.
Kırmızı Baloncuk'u oluşturmak için çok daha hızlı olması gerekiyordu.
Pikachu ve arkadaşları ona yardım etmeye devam ediyordu.
Bir gün eğitim sırasında...
GÖÜÜÜÜMMM!
Yerin altından korkunç bir patlama sesi geldi.
Bütün orman sallandı.
Ağaçlar devrildi.
Kuşlar panikle uçuştu.
Ekip hemen ayağa fırladı.
"Ne oluyor?!" diye bağırdı Squirtle.
Sonra ikinci patlama geldi.
BOOOOOOM!
Gökyüzü turuncuya döndü.
Uzakta dev bir enerji sütunu yükseliyordu.
Gengar'ın yüzü bembeyaz oldu.
"Hayır..."
Pikachu korkuyla baktı.
Turuncu Taş.
Ama bu kez çok daha güçlüydü.
Sanki büyümüş gibiydi.
Sanki bir şey öğrenmiş gibiydi.
Noctowl'un sesi titredi.
"Sanırım..."
"...her şeyi öğrendi."
Bir anda turuncu enerji bütün ormana yayıldı.
Dakikalar içinde yüzlerce Pokémon kontrol altına alındı.
Sonra binlercesi.
Sonra bütün orman.
Ekip geri çekilmek zorunda kaldı.
Başka çareleri yoktu.
Uzaktaki bir tepeye ulaştılar.
Oradan yaşadıkları ormana baktılar.
Bir zamanlar mutlu oldukları yer...
Artık tamamen Turuncu Taş'ın kontrolündeydi.
Eevee sessizce izliyordu.
Sonra bir şey hissetti.
Kalbinin derinlerinde sıcak bir enerji oluştu.
Başını kaldırdı.
Ve aniden koşmaya başladı.
"Eevee!" diye bağırdı Pikachu.
Ama Eevee durmadı.
"Eevee geri gel!"
Charmander peşinden gitmeye çalıştı.
Ama birkaç adım sonra başı dönmeye başladı.
Bulbasaur da ilerleyemedi.
Squirtle yere çöktü.
Gengar korkuyla geri çekildi.
Turuncu Taş'ın kontrol gücü çok kuvvetliydi.
Kimse ilerleyemiyordu.
Sadece Eevee.
Eevee koşmaya devam etti.
Ormanın içine girdi.
Sonra gözden kayboldu.
Ekip sadece bekleyebildi.
Dakikalar geçti.
Sonra...
BOOOOOOOOOOOOOOOOM!
Şimdiye kadar duydukları en büyük patlama gerçekleşti.
Yer sarsıldı.
Dağlar sallandı.
Ağaçlar eğildi.
Gökyüzü titredi.
Ardından ikinci patlama geldi.
Sonra üçüncü.
Sonra her yer sisle kaplandı.
Kimse ne olduğunu göremiyordu.
Saatler geçmiş gibi geldi.
Sonunda sis yavaş yavaş dağıldı.
Ve ekip gördüğü manzara karşısında donup kaldı.
Turuncu enerji yok olmuştu.
Kontrol edilen Pokémonlar normale dönüyordu.
Ağaçlar yeniden yeşeriyordu.
Nehirler temizleniyordu.
Orman kurtulmuştu.
Pikachu'nun gözleri büyüdü.
"Başardı..."
Noctowl sessizce konuştu.
"Eevee..."
Herkes hızla ormanın merkezine koştu.
Ve onu buldular.
Eevee yerde yatıyordu.
Etrafında yüzlerce kırmızı ışık parçacığı vardı.
Noctowl her şeyi anladı.
"Kırmızı Baloncuk..."
Pikachu'nun gözleri doldu.
"Eevee..."
Charmander sessizce yere oturdu.
Squirtle ağlamaya başladı.
Gengar başını çevirdi.
Bulbasaur hiçbir şey söyleyemedi.
Noctowl yavaşça konuştu.
"Enerjisi yetmedi."
"Peki..." dedi Pikachu titreyen bir sesle.
"Peki şimdi?"
Kimse cevap vermedi.
Eevee hareket etmiyordu.
Herkes sessizce ağlıyordu.
Dakikalar geçti.
Sonra saatler.
Tam o sırada Pikachu'nun bir gözyaşı Eevee'nin yanına düştü.
Ardından Charmander'ın.
Sonra Squirtle'ın.
Sonra Bulbasaur'un.
Sonra Gengar'ın.
Beş arkadaşın gözyaşları Eevee'nin etrafındaki kırmızı ışıklarla birleşti.
Ve aniden...
Minik bir ışık parladı.
Pıt...
Bir kez daha.
Pıt...
Sonra Eevee'nin kuyruğu hafifçe hareket etti.
Pikachu nefesini tuttu.
"Eevee?"
Eevee'nin gözleri yavaşça açıldı.
Bir an sessizlik oldu.
Sonra...
"Eeveeeee!"
Herkes sevinçle ona sarıldı.
Squirtle ağlayarak gülüyordu.
Gengar havada dönüyordu.
Charmander kahkahalar atıyordu.
Bulbasaur rahat bir nefes aldı.
Pikachu ise sadece gülümsüyordu.
Eevee yaşamıştı.
Ve Turuncu Taş yok olmuştu.
Bu kez tamamen.
Noctowl gökyüzüne baktı.
"Mor Taş."
"Sarı Taş."
"Yeşil Taş."
"Turuncu Taş."
"Hepsinin sonu geldi."
Gerçekten de öyleydi.
Kötü taşların soyu tükenmişti.
Artık geri dönemeyeceklerdi.
Ormanlar kurtulmuştu.
Pokémonlar özgürdü.
Her şey yeniden huzurluydu.
Ama güneş batarken Noctowl'un yüzü biraz ciddileşti.
Pikachu bunu fark etti.
"Ne oldu?"
Noctowl uzaklara baktı.
"Kötü taşlar bitti."
"Ama kötülük bitmedi."
Bir rüzgar esti.
Kimse ne demek istediğini tam anlayamadı.
Ama bir yerde...
Çok uzaklarda...
Yeni bir tehlike yavaş yavaş uyanıyordu.
Ve bu kez...
Taş değildi...
DEVAAAAM EDECEEEKKK...
⚡🔥💧🌿🦊👻