Ben Lara.Kendimden bahs etmem gerekirse inanlar tarafından sevilmediğimin istenilmediğimin denedenini 23 yıldır bi türlü anlamayan yanlız Lara.Ama artık çok geç...öldü o her kes tarafından dışlanan istenilmeyen Lara.Yerine herkesin köpek gibi korktuğu Lara doğdu!Şimdi size bir azcık geçmişimden bahs ediyim...Benim annem bana hamile kaldığını öyrenince istememiş beni bir kaç kez kürtaj yaptırmaya çalışmış teyzem olmasaydı şu an hayatta değildim ben. O yüzden teyzem şu an yaşıyor...neyse çok spoiler vermek istememek geleceğime dahir. O lanet olası gün geldi ben doğdum.Çocukluğum çok kötü geçti benim.Ah pardon benim çocukluğum kötü geçmedi ben çocukluğumu yaşamadımki kötüde geçsin.."Ben çocukluğumu yaşamadım"nasılda klasik bi cümle dimi herkes tarafından duymuşsunuzdur belki. Yani şu an bunu okuyorsan şanslıyım demektir. Dünyada o kadar derdi olan insan varki onu dinleye bilirdin.Şimdii geldik şans konusuna ya şans ne tatmadım bi kez o duygumu ne ondan.Şans..hayatta bir kez bile olsun size "Hadi yine iyisin şansın yaver gitti" cümlesini söylemişlerdir.Bana da söylediler 23 yılda bir kez "annem"ben 13 yaşındayken "hadi yine iyisin şansın yaver gitti seni istemey geliyorlar" demişti.Her kez şaşıracak amma 13 yaşımdayken beni isteyen o kişiden teşekkür etmiştim beni istediği için. Yani birisi tarafından sevilmek garip hissti mutluluk verici. Ama her kez ağlıyo lütfen beni vermeyin ben okumak istiyorum diye.Beni isteyen o kişiye sormuştum neden beni istedin neden beni sevdin diye o da çok güzelsin demişti ama bu yeterli değildi.Okumak.. ben okuldan nefret ederdim gitmezdim okula çarpma tablosu bile hala şu an ezberimde değil benim.Ama matamatikten bi şey bilmediğimi bakmayın çok iyi repler yazıyordum ben kendimce belki söylerim sizlerede.Neyse dönelim konumuza.Ben o herifle evleneceğim gün kaçtım evden.Bi süre sokakta yaşadım.Çok zorluydu o günlerim.Bi gece sokakta alkollü ayyaş bi iki erkeğe denk geldim hay şansımı s...Bana sarkıntılık yapmaya çalıştılar.İşte o günden sonra bşladı benim "katillik" oyunum.Ellerinde tuttluğu alkol şişesini çekip aldım.Şişeyi ilk öncde parktaki bankın kenarında kırdım keskin tarafıyla hepsini kestim.İlk başta kavga ettiğimiz için ağzım burnum kaç içerisindeydi.Teyzemlere gittim kapıyı çaldım teyzem açtı.Yüzümü o halde görünce endişelendi
- Bana nerelerdeydin sen şimdiye kadar her kes seni arıyor!yzüne noldu?-fın dedi.bende içeri almayacak mısın? diye sordum.-Gel-dedi.Banyodan pansuman şeysilerini alıp yarama pansuman yaptı.Teyzem evlenip boşanmışı o lanet olası yavşak eniştem aldatmıştı teyzemi benim.Çocukları fln da olmamıştı şimdiye kadar istemiyorlardı.Teyzeme sapıklardan bahs ettim ama onlara ne yaptığı mı söylemediom tabiiki.-Kenan seni arıyor çok sinirli niye kaçtın sen evlendiğin gün?!-teyzem benim iin endişeleniyordu ona -benim daha 13 yaşım var evlenemem dedim.-Ama böyle canın tehliklikede-teyzemin bu sözüne sinirlenmiştim koltukta kalkıp ne yaparlar? ha ne yaparlar?!öldürürler mi beni?iyi o zaman gerek kalmadı ben zaten bu akşam öldüreceğim kendimi.-Ne diyorsun sen kendine gel!-Teyzee benim için endişelenme annemin bile umrunda değilim ben sen beni düçşünsen nolur.-Öyle söyleme lütfen hepimiz zorlu günler geçiriyoruz.-Yha amk bu zorlu günlerin bi şey söylüyprum hemen "zorlu günler geçiriyoruz?bıktım artık ya!-Teyze anlaması zor olsadsa ben bu akşam ölücem..sen uyuyunca mutfaktaki bıçağı alıp evi terk edicem sakin ve karanlık biyerde kesicem bilekelrimi.-Ne saçmalıyorsun sen ya delirdim mi?sen daha 13 yaşındasın.-Ya bırsk ya 13 yaşındaymışım ruhum ölmuş benim teyze sen hala uyuyorsun.-Gitmiyiceksin yanımdan gecede uyumayacağım.-İyi nasıl istiyorsan öyle yap ama bir şey unutma ben istersem yaparım.1-2 saat sonra teyzem koltukta uyuya kaldı bende yavaşça koltuktan kalkarak mutfağa gittim en büyük ve en keskin gözüken bıçağı aldım kendimi teyzemin evinde uzak bir yerde öldürmek istiyordum kendimi.Polisler falan gelince suç teyzemin üzerine kalmasın diye.Çok rahttım sanki 3-4 saat önce 3 tane genç erkeği öldürmemiş gibi hiç üzülmüyordum hiç...yaptığımdanda küçücük bile pişmanlık duygusu duymuyordum.Evden çıktım bir az uzaklaşıp ormanlık tarafa gittim.Yerde oturup bıçağı bileğime dayadım bir az kestim kanlar akmaya başlıyordu o sırada teyzem arkamda bağırarak bışağı çekip aldı elimde.İşteee teyzemin yaşaması için bir neden daha ona şimdide burada minnettarım.Peki ben şu an neredeyim?
-Lara Lara uyan hadi koğuşa yemek yapma sırası sende.-Tamam kalkıyorum.
Lara:
Ayça(Laranın teyzesi):
