Kara çok tuhaftı. Kliniğe geldiğinde sarhoştu ve bana yavşıyordu. Yüzünü bol suyla yıkadıktan sonra kendine geldiğini düşünmüştüm ama hala garip davranmaya devam ediyordu. Bana 'güzel kadınları öldürmem' tarzı bir şey söylemişti sanırım.
Mesai saatim bitmişti ve eve dönüyordum. Saat sekiz buçuğa geliyordu bu gün erken çıkmıştım. Ehliyetim vardı ama arabamı bir kaç gün için kardeşime vermiştim o yüzden yürüyerek gidiyordum. Kulaklığımdan gelen müzik sesi sanki beni farklı dünyalara götürüyordu. Ana yoldan çıkıp bir ara sokağa girdiğimi dahi fark edememiştim. Omzunda bir kol hisseddim ve arkamı döndüm. Karşımda hiç tanımadığım bir adam vardı.
"Kaç saattir sana sesleniyorum duymuyor musun sen?"
Ona hesab sormak zorunda deildim.
"Pardon da sen kim oluyorsun ?"
"Ben mi kimim ha ha"
Beni duvara yaslamıştı kahretsin bu bugün ikinci oluyordu.
Tam ağzını açacakken karanlıktan dolayı yüzünü göremediğim bir silüet onu yakasından tutup havaya kaldırmıştı.
"Sen ne hakla Eylülüme dokunursun" diyerek yüzünün tam ortasına bir yumruk geçirmişti. Burun kırılma sesi ta buraya gelmişti.
"Kara?!"
Evet bu Karaydı. Ben ne ara onun ' Eylülü ' olmuştum. Hiç beklemeden ona sarıldım kalbim yerinden çıkacak gibi atıyordu.
"Teşekkür ederim"
"Görevimi yapıyorum"
Buradan sonra deliler hastanesine gideceğini biliyordum bu yüzden onu evime davet ettim.
"İstersen evime gelebilirsin yalnız kalıyorum hem hastaneye benimle gidersin"
Bu teklifi kabul edecek gibiydi.
"Madem istiyorsun"
Sanki kendisi istemiyor tamam en gururlu sensin.
Birlikte eve doğru ilerlemeye başladık. Ev fazla uzak deildi bir kaç dakika geçmemişti. Eve girince hemen deliler hastanesineki çalışanları aradım Karanın bu gece bende kalması konusunda bilgileri olmalıydı yoksa kaçtığını düşünüp polis ekiplerini yollayabilirlerdi. Karanın yanında bir sırt çantası vardı. Belki benim gibi bir kaza yapıp üzerini deiştirmek zorunda kalır ve ya gece hastanede kalması gerektiği durumlarda rahat etmesi için yanında pijama ve kıyafet bulunduruyordu. Üstsüz uyuyordu ve aynı yatakta yatacaktık. Eliyle yatağı gösterdi. Bir gecelikten bir şey olmazdı deil mi ?
Yatağa onun yanına uzandım çok güzel kokuyordu. Vanilya ve çilek karışımı gibi bı de kakao. Üstümde askılı bir gecelik ve kısa bir şort vardı. Göğüslerimi okşamaya başladı. Bundan zevk alıyor gibi duruyordu. Dudakları dudaklarıma değmeye başladı. Birbirimizi hortarca öpüyorduk. Kokusu çok huzur veriyordu. Bacaklarımı onunkilerin üzerine attım. Uzun zamandır hiç olmadığı kadar rahat uyumuştum.
Ertesi gün sabahı :
Sabah hiç olmadığım kadar enerjiktim Kara benden önce kalkmış ve kahvaltı hazırlamıştı. Uyandığımda böyle bir kahvaltı masası ile karşılaşacağımı hiç düşünmemiştim. Masada sadece kuş sütü eksikti resmen.
"Teşekkür ederim"
"Ne için ?"
"Kahvaltı masası için "
"Bir şey değil"
Kahvaltı ettikten sonra hazırlanıp evden çıkmıştık. Hastane zaten yürüme mesafesindeydi o yüzden fazla yorulmamıştık. İlk hastam ile randevum yarım saat sonraydı üstümü hastane odasında değiştirecektim Helin her zamanki gibi erkenciydi. Ona Kara ile aramızda olanlardan bahsetmiyecektim. Daha çok erkendi.
"Günaydın"
"Günaydın"
Hemen kıyafetlerimi alıp kabine girmiştim.
"Yine erkencisin ilk hastam kim ?"
"Geçen hafta Arın diye bir adam gelmişti ya hani o "
O adamı hatırlıyordum en az deli olan hastam olabilirdi"
"Evet hatırladım sağol"
Bu gün beş hastam vardı. Arın ve bir başka hastayla daha ilgilendikten sonra kafeterya indim. Kara yine oradaydı çayımı alıp -bu sefer dökmedim- onun yanına oturdum.
💓 💓 💓 💓 💓 💓 💓 💓 💓 💓 💓 💓 💓 💓 💓
Bu bölümü de burada bitiriyorum ballarım. İyi geceler 😘 aşırı iman için sory
