Maren,kalenin surlarından savaş hazırlıklarının yapıldığı avluya bakıyordu.Herkes çok koordineliydi.ve onların bu işini izlemek bir tiyatro izlemekten farksızdı.Gerçi yaptıkları iş mühimmatları ve erzakları hayvanlara yüklemekten ibaretti.Kalenin öteki tarafında kışla ve demirci,bunların arasında da evler vardı.Şehrin ortasında da Otan Kulesi.Kutang basit bir şehirdi.
Maren'in durduğu yerde kışlada talim yapan askerler gözükmüyordu.Bunun için surun batısına doğru 50 metre kadar yürüyüp Batıgözü kulesinin altından geçmesi gerekiyordu.Maren yürümeye başladı.Kışladaki askerleri görmek onun içini rahatlatıyordu.Biraz daha yürüdüğünde Batıgözü kulesine geldi.Okçular Maren'e selam verdi.Kapıda nöbet tutan mızrakçılarda selam verdi ve Maren'in geçmesi için mızraklarını dikelttiler.Maren'de onlara selam verdi ve kulenin içinden geçti.
Kuleden geçtikten sonra kışladaki askerleri artık daha rahat gördü.Kışlada yaklaşık 300 kişi talim yapıyordu.Aralarında deneyimli savaşçıların yanı sıra adını bu savaşta duyurmak isteyen genç yiğitlerde vardı."Acaba gördüğüm yüzlerden kaçı savaştan sonra ölmüş olacak" diye düşündü Maren.
Bu sırada arkasında Tamhun belirdi."Evlat,iki saattir surda ne yapıyorsun?Baban seni çağırıyor."
Maren bir şey demedi.
"Hadi gel gidelim"
Maren,Tamhun'u takip etmeye başladı.Hunfrad'ın kaldığı yer şehrin en üst yeriydi.Kağanın kaldığı yere Otan deniliyordu.
Maren ve Tamhun Otan'a gitmek için Sur'un üstünde kuzeye doğru yürümeye başladılar.Tamhun"Kışladaki askerlere mi bakıyordun"diye sordu."Evet,çok güçlü ve deneyimli savaşçılarımız var.Onlar bu savaşta çok büyük rol oynayacak ama geri kalan deneyimsiz,ayak takımından gelme gönüllülere ne olacak onu çok merak ediyordum."
"Büyük ihtimalle ölecekler"diye karşılık verdi Tamhun."Ama sen bunları kafana takma sonuçta hayatta herkesin bir rolü vardır.Onlar kendi rollerini biliyorlar."
Tamhun ve Maren Otan kulesinin dibindelerdi geriye merdivenleri çıkmak kalmıştı.Merdivenleri çıkmaya başladıklarında Maren"Babamın beni neden çağırdığını biliyor musun?"diye sordu."Bilmiyorum ama tek seni değil Alf'i de çağırdı."
Merdivenleri çıkarken daha fazla konuşmadılar ve en son Otan'ın yedinci katına geldiler.Kapıda iki nöbetçi vardı.Tamhun ve Maren'in geçmesi için kenara çekildiler.Kapıdan içeri girdiklerinde Tahtında oturan Hunfrad'la karşılaştılar."Alf'de ayakta bekliyordu.
"Sonunda geldiniz" dedi Hunfrad.
"Oğlunuz surdan kışladaki askerleri izliyordu."dedi Tamhun.Bu sırada Maren Alf'in yanına geçti.
"Sıkıntı yok o zaman" dedi Hunfrad"Size birkaç havadisim var çocuklar.Ben ordumla beraber Kuzeye Gavres'e savaşa gittiğimde Kutang Tamhun'la size emanet olacak.Bu işin altından kalkabilirsiniz değil mi?"
"Evet,Kalkarız" dedi Maren.Tamhun'da onayladı.Fakat Alf "Ne yani ben savaşa gelemeyecek miyim"diye çıkıştı.
Hunfrad "Alf,bu ülke için çok önemli birisisin.Hayatını böyle bir savaşta riske atamam."
Alf'in içinden savaşa gitmek için ısrar etmek geçiyordu.Fakat nafile olacağını biliyordu.O yüzden "Anlaşıldı"diyerek onayladı.
"Her şey tamamsa 1 hafta sonra kaleden ayrılacağımıda belirteyim" dedi Hunfrad."Bu savaş Kasrum tarihinde unutulmayacak.
