Selam, ben özlem (adımın ilk harfini büyük yazmam gerekiyor muydu :d) bu ilk hikayem umarım sarıcı olur:3
Küfür ve argo içerebilir
Yazım yanlışları olabilir
Su'nun anlatımından
Sabah lanet alarmımla uyandım. Kafamı pencereye çevirdim ve ormanla göz göze geldim. Evimiz ormanın içinde dubleks bir ev olduğundan böyle dedim (Hush filmindeki o ev gibi ama tam değil) . Orman hep sisli ve karanlık olur ve ürkütücü bir görüntüye sahip (...) . Yataktan kalktım ve banyoya girdim. Üstümü falan değiştirdim demiyorum çünkü gecelikle yatmıyorum, her gece ve sabah giy çıkar uğraşmıyorum . Yüzümü yıkadıktan ve temizledikten sonra saçıma düzleştirici ile şeklini verdim. (wolf cut saçınız varsa beni anlayacaksınız:) Kahvaltı yapmak için mutfağa indim ve annem ile babamı masada görünce şaşırdım. Çünkü ikisi de işine çok düşkün insanlardır ve benden çok önce kalkarlar ve, ya masanın üstüne bir şeyler hazırlarlar ya da ne istersem onu hazırlarım kendime. Bir kardeşim, abim ya da ablam yok bu yüzden ne istersem hazırlayabilirim. Bu gün neden geç kaldıklarını sordum. Bana bir şey söylemeleri gerektikleri cevabını verdiler. Nedir? Diye sorduğumda 1 buçuk aylık bir iş gezisine gideceklerini söylediler. Nerdeyse 22 yıldır aynı iş yerinde beraber çalışıyorlar. Aslında daha önce hiç böyle bir şey olmamıştı ama bilmiyorum. Annem, babamdan bir hafta önce gelecekmiş, şirketteki tüm kadınlara böylemiş. Sadece "tamam" diyebildim çünkü "hayır, gidemezsiniz" gibi bir şey deme lüksüm yoktu. Bir yandan da korkuyordum çünkü başta anlattığım gibi bir evimiz vardı. Neden böyle bir yerde yaşıyoruz diye düşünmüş olabilirsiniz, açıklayayım. Babamın üç kardeşi daha var ve dedemden miras kalan evlerden üç tanesi şehir merkezine çok yakın, bir arsası da şehir merkezine 30 dakikalık araba mesafesinde. Amcalarım olacak kişiler de o üç evi kendilerine almışlar ve arsayı babama bırakmışlar. Babam kardeşleriyle konuşmadığı için bu arsaya hem onlardan uzak olsun hem de istediğim gibi olsun diye düşünerek bu evi yaptırmış. Babama korktuğumu söylediğimde "hiç burada kötü bir şey olduğunu gördün mü? Bir şey olmaz Tanrı seni korur" dedi. Yine tamam diyebildim ve kahvaltıyı yaptık. Bavulları hazırdı ve kahvaltıdan bir buçuk saat sonra benle vedalaşıp ve tembihleyip çıktılar. İşte neler olduysa o günden sonra olmaya başladı...