Elleri belimi sıkıca kavradı. Böylelikle aramızdaki bir karışlık mesafe de kapanmış oldu. Dudakları sıkıca dudaklarımı bulduğunda onu nefes sizce öpmeye devam ettim. Aramızdaki tuhaf uyum bizi yatağa attı. Ellerimle pantolonunun fermuarını açmaya çalışırken o da mini elbisemin düğmesini çekmeye çalışıyordu. Ara ara elleri saçlarımın arasını okşuyor ve beni kendine mest etmeye devam ediyordu. Karanlıktan pek te seçemediğim gözleri bana göre parlıyordu. Pantolonunun fermuarını açıp ellerimi göğüslerine doğru hareket ettirdim. O sırada elbisemin düğmesini açmış zarif hareketlerle boynumu öpmeye çalışıyordu. Gömleğinin bir kaç düğmesini açtıktan sonra telefon sesi ile bu tutkudan ayrılmak zorunda kaldık. Telefona baktığımda menajerimin aradığını gördüm. Ona bu akşam aramaması gerektiğini söylememe rağmen aramıştı. Bu beni sinirlendirse de , önemli bir şey olduğunu düşünerekten telefonu açtım. Menajerimin sesi oldukça telaşlı geliyordu.
"Deren Hanım çok büyük bir problemimiz var!" Yanılmamıştım önemli bir konu olduğu ses tonundan belli oluyordu.
"Ne oldu Aslı çabuk söyle bu geceyi mahvetmene izin veremem."
"Deren Hanım evinize icra geldi." Duyduğum şey karşısında şok olmuştum.
"As... Aslı sen ne dediğinin farkında mısın?"
"Maalesef Deren Hanım bir gün içinde evinizi boşaltmanız gerektiğini söylüyorlar."
Bu benim için bir sondu.
Alıştığım hayattan vazgeçemezdim.
Bataklığa batmıştım, nefes alamıyordum, sesimi duyan yoktu.
Maziye dönmek kabusu tekrar uyandırmaktı...