Ey efsunlu! güneş dinle beni,
Sen ne ışık süzmesisin bana,
Nede nurlu Yıldızsın yarına .
Sen korlu yanardağsın.
İşte sen busun! Güneş.
Kıvılcımının kederi çileden çıkarır,
Çilekeşleri yerlerinden oynatır.
Bir tebessümle, gönülleri yandırır.
İşte sen busun! Güneş.
Örtpas edersin kötülükleri,
Aydınlığa çıkarmalısın halbuki.
Günler, günleri kovalarken sevdayla.
Sen tutuşturdun o günleri korunla,
İşte sen busun! Güneş.