Gök Tengri'ye yol iken baştaki her semâ
Baharın rehavetini getirir güldeki güzel imâ
Arzın için de salmış köklerini korkusuzca
Dört gözle bekler Kürşad'ın gür sesini sevdayla
Açtım ellerimi tengriye "ne büyük savaş ne kıyamet"
Şimşek çakıyordu! yedi kubbede
Kıvılcımın nuru istikbalimi yönetti
Her uçuşan zerresi bir toprağa sevrildi
Ateş suya çevrildi toprak göğe
Aklımda hala uyumadan gördüğüm rüyam,burnumdaysa kızıl elma kokusu
Memleketim dediğim koca coğrafya sanki bir sevginin ten dokusu