Nurlu yüzün Ötükeni andırıyor .
Doyumsuz oldum mehtabına bakmaya
Kor gibi yandım tutuştum
Ne hacet sana bakmamak
Kör oldum yolunda, tutuldum köle oldum
Şah oldum padişah oldum
Esir kalmamak ne mümkün saflığına
Güneşten daha güzelsin benzersizliğin
Ay olayım karanlığım sarsın çehreni
Güzelliğine vuruldu aciz kalbim
Gonca gibi gülüşün benim ölüm bedelim
En kötü günlerde bile gitmez bu güzellik
Gönül işidir işte
Gitmesi kolay gelmesi zordur
Arada bir yoklarım mehtaplı kalbini
Bu gözlerinmi yalancı bana anlamam
Bu sözlerin mi muhtaç bana bilmem
Aklım ermez asla
Anlamaz feryat eder gönül sana
Sahra çölünde kül oldum boğuldum sana
Aşk nedemektir bilmem oysa
Nedir seni inceten sözlerim
Kalbin mi taştan yoksa sevmezsin beni bilirim
Belki anlamsız gelecek sana bu sözlerim
Müptelası oldum gayri bu sözlerin