Ertesi sabah...
Kitty sınıfa girip her zamanki yerine oturdu.
"Bugün sakin geçsin, başka bir şey istemiyorum."
Tam o sırada öğretmen içeri girdi.
"Günaydın öğrenciler."
"Herkes yerine otursun."
Sınıf sessizleşti.
"Bugünkü dersimiz grup projesi."
Sınıfta hafif bir uğultu başladı.
Öğretmen elindeki listeye baktı.
"Grupları ben belirledim."
Kitty içinden dua etmeye başladı.
"Lütfen Coco'yla olayım..."
Öğretmen isimleri okumaya başladı.
"..."
"Coco ve Mia."
Coco'nun yüzü düştü.
"Ama hocaa..."
"İtiraz yok."
Kitty'nin kalbi hızlandı.
"Kitty..."
Kitty ayağa kalktı.
"Buradayım."
"...Adrian."
Sınıf bir anda sessizleşti.
Veronica'nın gözleri büyüdü.
"Ne?!"
Öğretmen devam etti.
"...ve Veronica."
Kitty donup kaldı.
"Şaka olmalı..."
Veronica sinirle ayağa kalktı.
"Ben onunla aynı grupta çalışmam!"
Öğretmen gözlüğünü düzeltti.
"Çalışacaksınız."
"Notunuz ortak olacak."
Veronica dişlerini sıktı.
"Harika..."
Ders bitince Veronica çantasını omzuna attı.
"Saat dörtte kütüphanede olun."
"Geç kalırsanız beklemem."
Dönüp gitti.
Kitty derin bir nefes verdi.
"Bu hiç iyi olmadı."
Adrian yanına geldi.
"Merak etme."
"Veronica bazen biraz sert davranır."
Kitty şaşkınlıkla baktı.
"Bazen mi?"
Adrian istemeden güldü.
"Tamam... Çoğu zaman."
Kitty de hafifçe gülümsedi.
Bu, Adrian'ın yanında ilk kez rahat hissettiği anlardan biriydi.
...
Saat dörtte...
Üçü kütüphanede buluştu.
Veronica masaya bir yığın kitap bıraktı.
"Ben sunumu hazırlayacağım."
"Adrian araştırma yapacak."
Sonra Kitty'ye baktı.
"Sen de yaz."
Kitty başını salladı.
"Tamam."
Yaklaşık yarım saat boyunca sessizce çalıştılar.
Tam Kitty not alırken kalemi yere düştü.
"Eyvah..."
Adrian eğilip kalemi aldı.
"Buyur."
"Teşekkür ederim."
İkisi aynı anda gülümsedi.
Bunu gören Veronica'nın yüzü asıldı.
"Adrian."
"Buraya gelir misin?"
"Bir şeye bakacağız."
Adrian istemeden Kitty'nin yanından ayrıldı.
Kitty ise tekrar notlarını yazmaya başladı.
Bir süre sonra Veronica su almak için masadan kalktı.
Adrian yavaşça Kitty'ye döndü.
"Şey..."
Kitty başını kaldırdı.
"Evet?"
"Sen... Buraya gerçekten gelmek istemiş miydin?"
Kitty bir an duraksadı.
Sonra içten bir gülümsemeyle cevap verdi.
"Evet."
"Çünkü hayalimdi."
Adrian birkaç saniye ona baktı.
Kitty'nin gözlerinde yalan söylemiyormuş gibi duran samimi bir ifade vardı.
İçinden,
"Diğerlerinden gerçekten çok farklı..."
diye geçirdi.
Tam o sırada Veronica geri geldi.
"Ne konuşuyorsunuz?"
Kitty ve Adrian aynı anda cevap verdi.
"Hiçbir şey!"
İkisi de birbirine bakınca istemsizce gülmeye başladı.
Veronica ise bunu görünce daha da sinirlendi.
İçinden tek bir şey geçiyordu.
"Kitty... Sana göz kulak olacağım."