ben 17 yaşında kedim patik ve ailemle yaşayan bir kızım. Ailemle beraber line adasında yaşıyoruz... Ben ve ailem henüz başka ülkelere gidemedik çünkü bu line adası aşırı büyük bir yer... Laynı bile gezmek şu an ömrüm için yarısı bile değil. Fakat ben bir adada yaşamaktan nefret ediyorum diğer insanlar şehirlerde ülkelerde yaşarken ben burada küçücük bir adada yaşıyormuşum gibime geliyor oysaki Linea Adası annemlerin ve babamların buranın yerlisi olmalarına rağmen daha gezmeyi bitirmedikleri bir ada. Annem suyu çok sevdiği için line odasına en dip köşesinde yaşıyoruz. Burada bizim gibi başka ailelerde yaşamakta ama şehir merkezi falan diye şeyler yok. Ama line yerlilere ve başka ülkelerden line'a taşınanlar genelde line'ın ortasında yaşıyorlar. Yani karşılaştırma yaparsak bizim yaşadığımız yer line'ın ortasına göre daha tenha bulunmakta. Aileme geçersem de babamın ismi Jim annemin ismi laila. Ayrıca benden küçük bir kız kardeşim var onun ismi ise Asya. Tekrardan bana gelirsek benim ismim de Mary. Biz beraber 3 katlı bir evde yaşıyoruz ama kardeşim neden son 2 yıldır çok sıkıntılar ve tartışmalar yaşamaktayız annemler bunu ne kadar normal olduğunu düşünse de bence normal değil çünkü kardeşim normal bir tartışma değil gerçek bir çatışmaymış gibi davranmakta oysaki dışarıdan çok tatlı bir kız olarak gözüküyor. Onu gerçekten çok seviyorum ama bu son iki yılda bana yaptıkları kalbimi aşırı derecede kırdı belki durur diye bekliyorum ama durmuyor onu uyarınca suçlu ben oluyorum gibi o duruyor son zamanlarda psikolojisi gerçekten bozulmuş gibi davranıyor. Neden öyle olduğunu düşünüyorum neden olduğu hakkında bir tahminim de bulunmakta. Aileme ne kadar söylesem de belki geçer diyorlar ailem de bu konu hakkında bir sürü terapi uygulamak istiyor deniyor ama fakat başarı elde edemiyor. Ben şu durumdan korkuyorum kardeşim ileride büyüyünce çok ağırsın sinirli ve şu an burada dolaşan haydut tipler gibi olursa annemin hayal kırıklığını düşünemiyorum bile düşünsene kendi yavrusu bir haydut olmuş ve kendisini öldürme tehlikesi de var. Bilirsiniz ki her anne evladından vazgeçemez (diziler hariç bu gerçek😁) . Dışarıda sinirimden hatta hepsi deyince insanlar bize bakıyor kardeşimden utanmak istemiyorum fakat bu elimde değil. Bu arada kardeşimin yaşı 14 . Kendisinin büyümüş olgun olan biri gibi tahmin ediyorsunuz değil mi ben de öyle düşünüyorum çünkü çok hanımefendi saygılı bir birey gibi gözüküyor fakat eğer onu sinirlendirirseniz başınız büyük belada. Kardeşimin böyle tavırları davranışları bu aralar beni gerçekten çok üzmüştü biliyorsunuz ki son iki yılda annem nerede bunun birazcık farkına vardıkları için benim okula gitmek istiyorlardı ama ne yapacaklarını bilememişlerdi. Çünkü ben onlara genellikle en çok sevdiğim şeyi anlatmazdım pek çok sırrımı vermeyi sevmezdim. Fakat kedilere aşık olduğumu söylemek dışında çünkü kaleleri sevgim yazılara romanlara ve sayfalara dökülemez kadar büyük. Kedi benim için bir hayvan veya evcil hayvan değil ruhsal bir sağlık ilacı gibi geliyor. O benim yanımdayken nesliniyor mutlu oluyor ve hüznümü giderecek şekilde onu sevebiliyorum. Sakince yüzüme bakışları içimi rahatlatıyor ve ben bunların hepsini ayrılma söylediğim için ailem tek çareyi kedilerde bulmuşlardı. Babam uzun uğraşlar sonucu hayalimde olan beyaz hem de bembeyaz bir kedi almış tı... En sonunda kediye bir tasmalı kolyenin içinde yanıma getirmişlerdi. Kendime ilk gördüğüm anda ona bayılmıştım evet.
Bölüm 1
Ben,kedim parik ve Ailem
Bölüm sonu
0 yorum
Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.