16/01/2015
(Istanbul)
"Anne! Ben dışarı çıkıyorum!" Holden mutfağa doğru seslenirken bir yandanda ayakkabımı giyiyordum. Annem mutfaktan çıkıp yanıma geldi.
"Işık? Kızım hayırdır? Sen dışarı çıkar mıydın?" dediğinde göz devirdim ve edildiğim yerden ayağa kalktım.
"Ateş'in yanına gidiyorum."
"Tamam, geç kalma sakın. Dikkatli git. Ateş'e selam söyle."
"Olur Sultanım." Annemin yanağını öpüp evden çıktım.
Sokaklarda şarkı dinleyerek ilerliyordum. Taa ki önümü sarhoş bir grup kesene kadar. Kendi aralarında gülüşüp duruyorlardı. Onlari takmadan ilerlemeye devam ettim. Biri kolumdan tutana kadar...
"Oooo, Istanbul sokaklarında böyle güzel kızlar var mıydı ya?" Sarhoşun teki konuşunca sinirim had safhaya ulaşmıştı.
"Ne diyorsun be?!" Dördü birden üzerime yürüyünce korkum sinirimiöyle bastırdı ki.
"Güzelliğin başımı döndürüyor diyorum güzellik." Daha fazla panik yapmaya başladığımda ellerim titremeye başladı. Bunu o adamlarda gördü ve kahkaha atmaya başladılar.
"Korktun mu sen? Bence de korkmalısın güzellik." Son söyledikleriyle gülüşü pis bir sırıtmaya dönüştü.
Bir kişi daha diğer koluma girdiğinde beni sürüklemeye başladılar. Ne kadar dirensemde...
16/01/2015
(Italya)
"Karan, oğlum bırak artık şu çizgi romanı." Annemin ön koltuktan seslenmesiyle anneme döndüm.
"Tamam anne ya, şu bölümü de bitireyim, bırakıcam." Son bölümü de hızlı hızlı okuduktan sonra kapatıp yan koltuğuma bıraktım.
Şuan nerede miyim? Italya sokaklarında Ben, annem, babam ve kardeşim Ege ile evimize ilerliyorduk. Aslında Italya'da yaşan Türk bir aileyiz. 18 yaşında olmama rağmen bir kere bile kendi memleketim olan Mardin'e gitmedim.
Aslında annemin ve babamın babası Mardin'de bir aşiret ağaları. Ama babam ve annem bana geçmişi anlatırken bağlanmayan yerler var.
Ormanlık ve sessiz bir yolda ilerlerken Ege'ye dönüp baktım. Uyumuş bile. Saat neredeyse gece yarısını buluyordu. Arabanın camından dışarı izlemeye başladım. Bir süre sonra araba ani bir frenle durduğunda hepimiz öne savrulduk. Ön camdan dışarıya baktığımda yolumuzu kesen iki araç görmem ile kâbus başladı...
Günümüz
(Italya)
Aynanın önünde kol düğmelerimi takıyordum. Babamdan kalan... o gecenin ardından 7 yıl geçti. Saate baktığımda 01.55'i gösteriyordu. Uçağımın kalkmasına 1 saat vardı. Yola çıkmaya karar verdim. Anca yetişirdim. Aslında yetişemesem de bir sorun çıkmaz. Sonuçta özel jetim ile gidicem.
Sonunda hayatımda hiç gitmediğim ülkeye gidiyorum. Türkiye'ye... ama Mardin'e değil, Istanbul'a.