Sabah uyandım , sabah uyanmayı kış ayı hiç sevmezdim. Yatağımdan kalkıp telefona baktım saat 9'a geliyordu . Bir dakika ne , saar 9'da iş görüşmem vardı . Hemen kalktım banyoya girip rutin işlerimi gördükten sonra giyinme odasına gidip giyindim ,evden çıktım geçen yıl ev almak için arabamı sattım bu yüzden taksiyle ve ya metrobüsle gidiyordum.
Taksi en iyisi diye düşündüm ve bir taksi çağırdım.
5 dakika sonra taksi gelmişti şuan saat 9'du. Taksiyle 15 dakika yol gittik ama lanet olası trafiğe takıldım. "Ben burada ineceğim " değip taksinin parasını ödedim. İş görüşmemek ayakla daha çabuk giderdim .
Koşuyordum bir apartmanın yanından geçerken bir yaşlı ses bana seslendi " Evladım şu kapıyı açarmısın gözlerim anahtar deliğini görmüyor."
"Teyze şuan bir yere yetişmem gerek " dedim hızlar ve koşucaktım ki , annemin bana söylediği şeyi düşündüm insanlara yardım edersen bir gün onlara yaptığın iyilik seni bulur diyordu bana .
Arkamı döndüm ve teyzenin kapısını açtım tam gidecekken teyze beni içeriye itti ve sanki bir boşluğa düştüm.
***
Gözlerimi açtım ve karşımda aynı teyze vardı sonra her şeyi hatırladım. "Teyze burası neresi ?" diye sordum teyzeye . Teyze hiç bir cevap vermedi ve elini bir kabın içine sürtüp alnıma çarpı işaresi attı.
Etrafı inceledim ve ayağa kalkıp kapıya gittim bence teyzenin psikoloji sorunu vardı. Kapıyı açtım...
Burası yeşillikler dolu bir yerdi ama burası neresiydi hala rüyamı görüyordum. Arkamdan bir ses " Günaydın " dedi.