İpek;KİMSE YOK MU
,
Bora;var
Bu bakkaldaki adamdı anlamıştım
İpek;sen sen bakkaldaki adamsın
Bora;evet
İpek;o adama ne yaptınız öldürdünüz mü?
Bora;tanımadıpın bir adamı niye bu kadar savunuyorsun güzel hanım
İpek;ben e ş şey beni de öldürürsün sandım
Karanlıktan beyaz takımlı kırmızı kravatlı siyah ayakkabılarıyla adımlayarak yanıma geiyordu
Bana doğru geldi önümde eğildi
Elimdeki ve ayağımdaki ipleri çözdü
Yüzüme yaklaşınca irkildim ve geri çekildim
Hafif çattık kailarıyla tekrar yaklaştı bu sefer geri çekilmedim korkuyordum
Yüzüme iyice yaklaşınca korkudan gözlerimi kırptım
Saçlarımı okşarken kulağıma fısıldadı
Bora;benden korkmana gerek yok
İpek;seni tanımıyorum bana ne yapıcaksın bilmiyorum kalbim sıkışıyor nasıl korkmayayım
Bora;ben korkma diyorsam korkma güzelim korkmana gerek yok
Kekeleyerek korkumu gizlemeye çalıştım ve "tamam." dedim
Hafifçe gülümsedi ve ayağa kalktı
İpek;sen kimsin
Elini bana uzattı ve cevapladı
Bora;öğreniceksin
