İpek;çncelikle baştan aöyliyim ben oğlunuz gibi şair falan değilim dersime de çalışmadım ama seviyorum işte ben de birkaç duygumu anlatmak istiyorum müsadenizle
Herkes kıkırdamıştı
Ziya;müsade senin kızım
Gözü ve yüzü gülüyordu heyecanla konuştum
İpek;onu ilk gördüğüm an anlamıştım belki de bir kaderdi karşılaşmamız gözlei yüzü mütevazılığı sevgisi herşeyiyle beni en özel en güzel hissettiriyor yanında huzuru sevgiyi bulduğum hayyallerimi ve gerçeklerimi süslediğim bir durak benim için hayatım boyunca babamdan sonra tek böyle hissettiğim durak kalbimin tek sahibi ona hergün dahada aşık oluyorum böyle konuşmaları pek beceremem ama bilin ki onu anlatamayacağım kadar çok seviyorum seveceğime de yemin ediyorum
Alnımdan öpen bora bir bez çıkardı içinde bişey vardı merak ediyordum"o ne" dedim
Bezi yavaşça açtı
