Sabah alarm yerine başımda bekleyen kız kardeşim tarafından uyandırıldım.
Yataktan doğruldum birdenbire kız kardeşim kahkaha atmaya başladı:
"Noldu niye gülüyorsun"
" Beril abla bence sen git bi aynada saçına bak" diyince aynaya koştum. Keşke görmez olaydım saçlarım bırak dağılmayı birbiriyle savaşa girmişti resmen. Of çekip banyoya girdim yaklaşık yarım saat sonra banyodan çıktım. En sevdiğim papatyalı elbisemi giyip aşağı indim. Kahvaltı yapmıycaktım çünkü kankam doğum günüm olduğu için beni kahvaltıya götürücek. Annemi öpüp:
"Annecim ben çıkıyorum akşam gelirim"
"E kızım kahvaltı etmemişsin hem sabahın köründe nereye gidiyon bakiyim"
"Annecim bizim Elif kahvaltıya götüryor beni neyse geç kalıyorum" diyip tüydüm.
Arabaya binip yola koyuldum. Oraya vardığımda kimse yoktu ayrıca karanlıktı. Birden ışıklar açıldı ve elinde pastayla Elif karşımdaydı. Ve en yakın arkadaşlarım ordaydı hemen dilek tutup mumları üfledim ve arkadaşıma sarıldım.
"İyiki doğdun Beril ve iyiki benim kankamsın" dedi
"Biliyormusun ben senin gibi bir arkadaşım olduğu için çok şanslıyım" pastayı kestikten sonra birini farkettim bu çocuk beni kesiyordu banamı öyle geliyordu yoksa gerçekten benimi kesiyordu gidip konuşmalıydım. Çocuğun yanına gittim:
"Bir gelsene sen"
Bahçeye çıktık
"Sen niye bana bakıp bakıp duruyorsun"
"Hiçç senin gibi bir güzelliğe bakmamak elimde değil"
"Bak arkadaşım ben başka kızlara benzemem yüzünü dağıtırım uğraşma benimle"
"Sinirlenince daha güzel oluyorsun" dudağıma dokunur. O dokunduğu eli büküp ayağına basarım.
"Sana uğraşma dedim değilmi"
Bırakırım
"Güzellik sakin ol ya"
"Bana güzellik deme güvenliği çağırırım" diyip içeri girdim