Aşkın var olduğu bir paralel evrendi burası. Burası bu şehir aşıkların şehriydi Paris ah Paris ne aşıklar barındırdığını bilir misin?
"hey Lucas!"
Diye seslendi biri kim olduğunu bilmiyordum, tanımadığım biri kampüste yürürken seslenmişti.
Başkasına göre çok normal olabilir ama Lucas için değildi, o kendi halinde arkadaşı olmayan biriydi arkadaş edinebilirdi ama istemiyordu nedenini kendi bile bilmiyor ahmak.
arkamı döndüm kim olduğunu görebilmek için benden uzun, saçları uzun, esmer tenli bir çocuktu üzerinde okul futsal takımının ünifosı vardı büyük ihtimalle futsal takındaydı.
"özel ders veriyor musun?"
sorduğu soru ile afllamıştım.
"efendim?"
"pardon lafa aniden daldım, ben ludwig aynı etütlere kalıyoruz belki hatırlarsın. Derslerinin
iyi olduğunu duydum belki bir kaç ders için özel ders verebilirsin diye düşünmüştüm, eğer vermezsen anlayışla karşılarım, tabi verirsende karşılığını alırsın."
Lucas duyduklarını garipsemiş bir şekilde bakıyordu çocuğa. Ne demesi gerektiği hakkında bir fikri yoktu. Sunulan teklif üzerine düşünmeye başladı.
"Memnun oldum, ama teklifini bir süre düşünmem gerek."
Çocuk anlayışlı bir şekilde ;
"tamam, o zaman sen düşün yarın öğle vakti okulun kafeteryasında buluşalım"
Diyerek Lucasın cevap vermesini beklemeden kaybolmuştu ortaadan. Zil sesi bütün koridorda yankılanırken herkes dersliklere dağılmaya başlamıştı. Lucas 17. dersliği arıyordu nerdeydi şu sınıf?
Bir süre daha aradıktan sonra öğretmen zili çalmadan bulmuştu sınıfı. Arkasından gelen arkadaş grubundan biri sınıfa girerken omuz atmış ve elindeki kitapların yere düşmesini sağlamıştı.
"özür dilerim, arkadaşım yanlışlıkla çarptı"
sorun değil derken aynı anda kitabı almak için edildiklerinde kafalarını birbirine çarptılar, aptallar.
ders başlamıştı herkes yerindeydi. Saatler sürmüş gibi geçen ders sonunda bitmişti ve evin yolunu tutmuştu Lucas kulaklıklarını takmiş ve uzun yolu tek başına yürümüştü. Bir yandanda sunulan teklifi düşünüyordu...
