Ertesi sabah herkes hemşirenin sesi ile uyanır.
Hemşire Gülcan : Refik uyan ve Haloperidol'dan bir tane alıp için.
Refik:Sabahın köründe ne ilacı yahu!
Hemşire Gülcan:Kerim antidepresanlarını al lütfen. Kerim sakince alır ilaçlarını ve geri yatar.
Hemşire Gülcan onları saat 09.00 da kahvaltıya gelmelerini söyler.
Hemşire Gülcan:Ayrıca odanıza bugün biri daha gelecek lütfen onunda alışması için yardımcı olun.
Cemal halen derin bir sessizlikle yatıyordur.
Refik:Gülcan hanım neden Cemal'e ilaçlarını vermedi ki?
Kerim:Uyandırmak istememiştir.
Refik:Sen hangi bölümü okuyorsun?
Kerim Refik'in dediklerine anlam veremeyerek şaşkın bir yüz ifadesi ile bakmaktadır.
Refik:Bölüm diyorum hangi bölümü okuyorsun veya okuyacaksın?
Kerim psikiyatri okuyacağım şeklinde aklına gelen ilk bölümü söyler.
Refik:Ne güzel bir bölüm inanıyorum ki gayet güzel bitirirsin bu bölümü.
Kerim sessizce "tabi be demezsin"
Saat 09.00'a yaklaşmaktadır Kerim ve Refik çoktan hazırdır lakin Cemal tuhaf bir şekilde halen yatıyordur.
Kerim:Ben gidiyorum.
Refik:Bekle Cemali de uyandıralım.
Kerim Refik'in sözünün bitmesini beklemeden gitmiştir.Refik Cemali uyandırmaya çalışır ama nafile Cemal sanki ölüm uykusuna yatmıştır, uyanmamaktadır.
Refik:Ne ağır bir uykusu varmış yahu!
Refik artık pes etmiştir ve kahvaltıya inmiştir.
