Avazım çıktığı kadar çığlık atmak istiyordum. Her iki taraftan da bastırıyor ve artık kendime de hakim olamıyordum. Onun beni sakinleştirmek için yaptığı çabaları işe yarıyor ve panik atağın yavaş yavaş geçmesini sağlıyordu. Bir an için o ateşin etrafındaki gri kasvetli dumanın dağıldığını ve sadece ortada büyük bir ateşin yandığını hissettim. Kırmızıydı
O da benim az da olsa rahatladığımı hissetmiş olacak ki eliyle suratımı kendisine doğru çevirip; (iyi misin? Geçti mi, sana daha cok ihtiyacım var güzel kızım benim. Utanma bazen duygularında boşalmaya ihtiyacı vardır.)
Bunları dediginde yüzümde bir kızarıklık hissettim, vucutlarımız hala birbirine bitişikti, bir eliyle elimi sıkmayı da henüz bırakmamıştı. Ve bana doğru eğilerek uzattığım bacaklarıma doğru yaklaştı, diğer eliyle sol bacağımı tutup kendine doğru çevirdi, öyle yapınca bacaklarım büküldü ve oturur vaziyete geçtim. O hala duvara sırtını vermişti sağ ayağı sıranın yanında sallanırken sol bacağını da kırmıştı. Artık ikimizde oturuyorduk ama elleri ellerimde ve gözlerini gözlerimden henüz çekmemişken ben son derin nefesimi de alıp göğsümün hızlı inip çıkmasını durdurmuş ve rahatlamıştım. .