Neşe aramayı cevaplayıp telefonu güzel bir açıyla tuttu. Ekranda kaşları çatık bir şekilde Atlas belirmişti. Bu duruma kendini tutamayarak kıkırdadı.
"Neşe gel gitme şu partiye güzelim,"diyerek en ılımlı haliyle konuştu Atlas. Neşe'yi mutlaka ikna etmeliydi. O yarısı olmayan elbiselerle hiçbir yere gitmesini istemiyordu. Semih mevzusunu zaten düşünmek bile isteniyordu.
"Gideceğim dedim ya Atlas! Oyalama beni geç kalacağım," dediğinde telefonu kapatmak için hamle yapmıştı ki Atlas onu durdurdu. "Bir dur be Neşem!"
Neşe istemsizce durdu. Yada donakaldı da denebilirdi. "Ne dedin sen?"
"Partiye gitme dedim, bir saattir aynı şeyi diyorum zaten."
Neşe'nin kastettiği şey bu değildi. "Neşem dedin,"deyip tepkisini ölçmek için dikkatle Atlas'a baktı. Birkaç saniye gözlerini kırpıştırıp "Neşe konumuz bu değil şu an,"diyerek konuyu değiştirmeye çalıştı. Ama Neşe duyacağını duymuştu.
"Tamam o zaman konumuza dönelim,"deyip boğazını temizledi. "Partiye geç kalmamak için hazırlanmam gerek bu yüzden kapatıyorum."
"Neşe gitmesen?"dediğinde Neşe telefonunda bir şeye bakıyormuş gibi yaptı. "Semih mesaj atmış kapat da ben bir ona yazayım. Haberleşemedik onunla." Neşe kendini gülmemek için zor tutuyordu. Atlas'ın kızaran suratı ona hiç yardımcı olmuyordu.
"La havle ve la kuvvete..." Atlas sessizce söylendiğini düşünse de Neşe gayet net bir şekilde duymuştu. "Ne oldu sinirlendin mi?"diye sordu. Ekranda gördüğü keskin bakışlar onu etkisi altına alıyordu. "Sanki biraz da kıskanmış gibisin?"diyerek son kozunu oynadı. Kesinlikle kıskanmıştı bunu görebiliyordu.
Gür kirpiklerini kırpıştırdı Atlas. Gözleri kısılırken "Bilerek yaptın değil mi?"dedi. Bunu şimdiye kadar anlaması gerekiyordu.
"İtiraf et Atlas,"derken bu defa zafer dolu bakışı kameraya yansıdı. "Sinirlendin ve kıskandın."
Neşe haklı olsa da Atlas bunu itiraf etmeyecekti. Siniri hâlâ geçmemişti. Sessiz kalınca Neşe yeniden konuştu.
"Seni sinirlendirmek de benim hoşuma gitti Atlas," deyip ekrana yaklaştı. "Parti falan yok. Küçük bir intikam diyelim. Seni sinirlendirmek istedim, görüyorum ki fazlasıyla başarılıyım."
Buna sinirden çok kıskançlık demek daha doğru olurdu aslında. O elbiseleri görünce ne diyeceğini bilememişti yetmiyormuş gibi bir de Semih çıkmıştı ortaya. Bunu hatırlayınca merakla "Peki ya Semih?"diye sordu.
Neşe küçük bir kahkaha attı. "Sen fena kıskandın yalnız,"diyerek hiç düşünmeden konuştu. "Merak etme Semih diye biri yok ben uydurdum."
Sonunda içi rahatladı Atlas'ın. Dakikalardır Neşe'yi gitmekten nasıl vaz geçireceğini düşünüyordu. Hepsi boşunaymış oysa. Neyse böylesi daha iyi olmuştu, en azından Semih diye biri yoktu. Varsın Neşe onu kandırsındı, Semih diye birinin olmasındansa bu daha iyiydi.
"Kıskanmadım,"dediğinde Neşe gözlerini devirerek ona baktı. "Hı hı tabi."diye mırıldandı. Deli gibi kıskanmıştı ve hissettiği bu duygu hiç güzel değildi. Yeniden bazı gerçeklerle yüzleşmesine sebep olmuştu. Zaten unutmuyordu ya neyse.
Atlas Neşe'nin hayatından birgün çıkacaktı. Belki de Neşe birini sevecekti. Atlas buna engel olamazdı. Bunun düşüncesi bile nefes almakta zorlanmasına sebep oluyordu. Gerçeğini yaşarsa nasıl dayanacaktı?