Sabah uyandım ve odamda olduğumu gördüm,ama bir sorun vardı.
Ben otofobi'ydim bı anda yataktan fırladım,
norlamlde geceleri annemle beraber yatardık.
Kendimi tutamadım ve içeriye doğru.
“Anne?"
İçerden bir ses gelmedi.
Ve baş ucumdaki telefona uzandım ellerim titriyordu resmen, annemi aradım.
Telefon anında açıldı sanki benim aramamı bekliyordu. Açar açmaz.
“Anne!" Dedim kendimi tutamayarak.
“ne var!" Diye ses geldi.
“n-nerdesin" evet, sesim titriyodu?
“seni ilgilendirmiyor" sanki başka biriydi?
Sonra arkadan babamın sesi geldi
“Tatlım sorun ne?"
“Ben..." Dedim ona nasıl söyliyecektim?
Sonra içerden bir ses geldi.
Bir tıkırtı sesi.
Babam sanki bunu duymuşçasına.
“tatlım bizim annenle bir işimiz vardı biliyorsun,
"Teyzenler geldi.şimdi kapatmam lazım haydi görüşürüz!"
İçeri doğru yürüdüm ve yatak odasına girdim.
Ve tavanda kuzenimi gördüm?
Hepinize ne kadar saçma gelse bile,
Tavanda asılıydı hemde boğazından!
Kan içindeydi.
Ve o tıkırtılar tekrar duydum.
Ve arkamı döner dönmez.
Arkamda biri vardı!
Beni kulaklarımdan tutu.
Geriye doğru çekilmeye çalıştım.
Ve bu sefer benim saçından tutmuştu.
Ben ne olduğunu bile anlamadım.
Sonra gözlerimi açtım.
Ter içindeydim...
