Bölüm 2

“ Ve evet bu seneki birincimiz yine Lyra.” Bayan Arwen bunu çok kadar sıradan bir şey gibi söylemişti. Sanki sabah güneşin doğduğunu söylüyordu. Ama okulun en zeki kızı olunca kimse şaşırmıyordu. Lyra yüzünde küçümseyici bir ifadeyle, tepeden topladığı siyah saçlarını savura savura kürsüden ödülü almaya geldi. “ Şunu söylemek isterimki, bu benim için artık bir rutin oldu.” dedi, kürsüden indi ve yerine geçti. O sırada arkadan bir kaç kızın sınav kâğıtlarına bakıp “Dördüncü sorunun cevabının bu olduğundan eminim.” dedi. Lyra yüzünde dalga geçer gibi bir ifadeyle döndü ve “ Ah şaka mı yapıyorsun? O soruyu gözün kapalı çözsen bile o cevabı alamasın” dedi. Kız kızardı ve başını eğdi. “Lyra yanıma gel” dedi bayan Arwen ve gitti. Lyra çantasını topladı ve sınıftan çıktı. Lyra bayan Arwen'in odasına giderken yerde parlayan bir şey gördü. Bu ay şeklinde çok güzel bir kolyeydi,. Hayatınızda gördüğün en güzel kolye olabilirdi ve kolye sanki beni tak diyordu. Lyra yere eğildi kolyeyi aldı, daha önce kimsenin fark etememesi tuhaftı. Kolyeyi boynuna taktı ve tişörtünün içine sakladı. Yürümeye devam etti ve bayan Arwen’in odasına girdi. **** Bayan Arwen, zeki ve çevik bir kadındı. Zekanın ve bilgeliğin her şey olduğunu söylerdi. Siyah saçlarını her zamanki gibi topuz yapmıştı , delici ve keskin bakışlarıyla Lyra’yı süzüyordu. “ Beni dinle!”dedi hiddetle. “ Bu iş masa başında soru çözmeye benzemez. Bu iş için zorlu eğitimlerden geçiceksin. Öncelikle zeki olucaksın, çevik olucaksın ve bir takım ruhuna sahip olucaksın. Böyle basit şeyler değil bunlar. Eğer bu üç özelliğede sahip olursan görev için kabul edileceksin. Şimdi ilk ve son soruşum: Görevi kabul ediyor musun?” Lyra zeki olduğunu biliyordu, hızlı ve çevik olmanın da kolay olduğunu düşünüyordu. Takım ruhu… Ah bunda ne varki, çok basit diye düşünde ve “. Görevi onaylıyorum.” dedi. Bayan Arwen’in gözleri parladı sanki güneş onun için yıllar sonra tekrar doğuyordu. “ Ama ailemin görevden haberi var, öyle değil mi?” Dedi Lyra kuşkuyla. Bayan Arwen her şeyi düşünmüş gibi sakince “ Evet canım biliyorlar ama lütfen ben gerekli bilgiyi vermeden önce görevini kimseye söyleme ayıca odadan çıkarken kapıyı kapatır mısın?” demesiyle Lyra’nın kendisini odanın dışında bulması bir oldu. Sonraki gün Lyra yemekhaneden tam çıkacakken Bayan Arwen önünü kesti ve Lyra’nın koluna yapıştı “ Benimle gel!” dedi fılzıtıyla. Lyra’nın kaçacak hali yoktu zaten ama Lyra’ya tuhaf gelen Bayan Arwen’in bu işi gizili yapıyormuş gibi davranmasıydı. Bayan Arwen sürükleye sürükleye Lyra’yı bahçeye çıkardı. Bahçede bu saatte pek insan olmazdı, giriş kapısında bir araba bekliyordu. Araba resmi bir araca benziyordu.“Hemen hazırlan. Kamp bu gün başlıyor” diye kükredi Bayan Arwen. Ama bu çok saçma, görevden daha yeni haberim oluyor ve sonraki gün kampa gönderiliyorum. Bu işte bir bit yeniği vardı. Lyra Bayan Arwen’in sözüne uyup okula doğru koştu. Yolda bir kaç insana çarptı ama kimse sorgulamadı. Lyra sonunda yatakhaneye gelmişti. Hızlıca eşyalarını topladı. Aşağıya indiğinde Bayan Arwen’i göremedi onun yerine şöföre benzeyen bir adam duruyordu. Adam eliyle ona arabayı işaret etti. Lyra daha nem olup bittiğini anlamadan kendini arabada buldu