Yine uykusuz bir gece geçirdikten sonra yataktan kalktım annemle babama yarışmayı kazandığımı söylemek için sabırsızlanıyordum üstüme bu sefer kırmızı bir kazak altımada siyah bir pantolon giyip saçımı toplamadan Çantamı alıp odadan çıktım ve kahvaltıya indim annemle babam normale göre daha mutlu olduğumu görünce şaşırmıştılar...
"Günaydın güzel kızım"
"Günaydın baba"dedim ve babama sarıldım
"Günaydın anneciğim seni bugün çok mutlu görüyoum ne oldu anlat bakalım"
"Ben... Yarışmayı kazandım"dedim ikisi de çok sevinmişti onlara yarışma hakkında ki herşeyi kısaca anlattım sonra ise evden çıktım... Yaklaşık 10 dakika sonra okula varmıştım direkt sınıfa gidip en arkadaki yerime oturdum ve hocanın gelmesini bekledim yarışma saat 9.30da başlayacaktı daha 2 saat vardı hocanın gelmesini beklerken yanıma Emre'nin geldiğini gördüm yanıma oturdu ve...
"Nasılsın?"diye sordu
"İyiyim sen?"
"İyiyim"dedi
"Yarışma için heyecanlı mısın?"
"Evet yarışma için çok heyecanlıyım"dedim acaba onunla 4 gün boyunca aynı evde kalmak nasıl bir duyguydu bunu neden merak ettiğim hakkında hiçbir fikrim yok
"Annen yarışmaya bir şey dedi mi?"diye sordu
"Hayır...Senin annen bir şey dedi mi?"
"Benim annem bir şey diyemez o ben daha beş yaşındayken bizi terk edip gitti"bunları o kadar öfkeli söylüyordu ki her bir kelime ağzından küfür gibi çıkıyordu ben bile korkmuştum
"Neden"diye sordum bir anda
"Bilmiyorum"dedi uzatmadım hemen konuyu değiştirdim
"Acaba yarışmada bizi neler bekliyor"diye sordum duvara bakarken Emre ise bana bakıyordu
"Bilmem...Gidince göreceğiz"nedense bunu söylediğinde sesi çok etkileyici çıkmıştı Emre'ye döndüm ve...
"Evet Gidince göreceğiz"dedim onun taklidini yaparak sonra sınıfa hoca geldi Emre'de yerine geçti
"Merhaba çocuklar, yarışmayı kazanan kişiler konferans salonuna müdür birkaç bilgi verecekmiş"ayağa kalktım ve kapya yöneldim Emre arkamdaydı önümde de Bora ve Kumsal vardı konferans salonuna indim kedimi bir köşeye attıp müdürün gelmesini beklerken Emre gelip yanıma oturdu
"Neden hep yalnız oturuyorsun Merve?"
"Arkadaşım yok"
"Ben varım... ben seni arkadaşınım"dedi
"Teşekkür ederim"dedim anlık duygusallıkla
"Neden?"
"Beni yalnız hissettirmediğin için"
"Birşey değil ben her zaman yanındayım Merve yalnız değilsin"ve sesi gene çok etkileyici çıkmıştı müdür geldi ve konuşmaya başladı
"Çocuklar yarışma birazdan başlayacak bende size bir kaç bilgilendirme yapayım dedim kalacağınız orman kamera ve ses kayıt cihazları ile dolu yani sizi hem görüyoruz hemde sesinizi duyuyoruz sadece odalarınızda kamera ve ses kayıt cihazı yok o da mahremiyetinizden dolayı eğer bir sorun çıkarsa seslenmeniz yeter biz sizi her an duyuyor olacağız şimdi sınıfınızdan çantalarınızı alıp bahçedeki otobüse bine
Ceksiniz sizi ormana bırakacak olan otobüse..."dedi biz de ayağa kalkıp sınıfa doğru yürümeye başladık Emre tam yanımda yürüyordu sınıftan çantalarımızı alıp bahçede bizi bekleyen otobüse bindik ve ormana doğru yola çıktık ormana varana kadar kimse konuşmadı ormana vardığımızda gözlerimizi bağladılar.... Gözlerimiz açıldığında ormanın içindeydik ve orman gerçekten de çok büyüktü...
~Bölüm sonu~
