Selam ben Damla 18 yaşındayım kendimi tanıtmayacam.Önemli biri değilim zaten...
Sabah uyandığımda yine evde ölüm sessizliği vardı.Bunu her sabah gördüğüm için alışkınım annem benden önce kalkıp işe gidiyor.Babamda... inanın onun ne iş yaptığını bilmiyorum.Annem dans öğretmeni.Çok şanslısın diyeceksiniz ama dans etmeyi sevmiyorum saçma sapan hareketler yapmanın nesi eğlenceli ki.Elimi yüzümü yıkayıp sofraya oturmadım.Çünkü önümde hazır bir sofra yok.Annem işkolik ve işi benden değerli sahi herşey benden değerli değil mi.Mutfağa gittim en basitinden bir sandüviç yapıp yedim.Dişlerimi fırçalayıp hazırlandım.Hah hazırlanma dediğim diğer kızlar gibi makyaj değil kıyafetlerimi giyip iki kere saçımdan tarak geçirmek.evden çıktım arabama bindim demeyecem dolmuşa kadar yürüdüm.
Dolmuşta müzik dinledim.Genelde K-pop dinlerim tarzları hoşuma gidiyor.
Cehennem kapısı okulumun önünde durdu.Okulun bahçesinde bişi kutluyorlardı yakından baktığımda.Gördüğüm manzara bana ha siktir dedirtti popüler kızın doğum günü sahi yarında benim doğum günümdü ama umrumda değil umrumda olan iki katı aşağılanacak olamam.Bahçe eşiğinden geçecekken beş tane kız "hey pinyata gelmiş"dediğinde kaşlarımı çattım.kolumdan tutup sürüklediler.Gözlerimi bağladıktan sonrasını bilmiyorum çünkü göremiyordum ama popüler doğum günü kızının sevinç çığlıkları ne olacağını anlatıyordu.Bir anda kafamda bir darbe hissettim baya acımıştı.Sonra koluma,bacağıma,omurgama,derken bayılmışım.Uyandığımda yemekhanedeydim.Yine aynı kızlar "hey uyanmış gösteri başlasın"derken gülüşmeleri yine anlatıyordu olacakları...
Her yerim acıyordu.Sopa izleri yerine morluklar eşlik ediyordu.Beni yere sürüklediler ve masada oturan doğum günü kızının önünde kafama un, yumurta,kabartma tozu ve diğer kek malzemelerini döküyorlardı kız çok mutluydu tabi.orosbu kek mı yapıyorsun diye bağırmak istedim ve bağırdım.Ardından ayağa kalkıp birinin kafasına yumurta attıktan sonra...İki katı dayak yedim.Nihayet okul bitmişti.her yerim açıyordu ve saclarıma sinen o yumurta kokusu...Bi dakka yumurtaya alerjim var.Gözlerimi açtığımda hastenede yatıyordum başımda Annem,Babam,ablam ve kardeşim vardı....
Beni alıp arabaya bindirdiler eve gidiyorduk.Vücudumdaki yaraları görünce Hepsi bir ağızdan"Yine mı kavga ettin senden utanıyoruz geçimsiz şey" dediklerinde sadece evde kitap okumayı hayal ediyordum.Eve gittiğimde Annemler kavga ediyordu hiç şaşırmamıştım.Artık kapıyı bile dinlemiyorum hepsi gebersin umrumda değiller zaten doğmamı istemeyen iki insandan ne bekleyebilirim evde sığıntı gibi yaşıyorum.
(Çok hastayım bu bölümü kısa yazdım diğerlerini uzun yazacağım şimdilik görüşürüz)