Yarın olmasını hiç istemiyordum Clara'nın bize anlattığı efsane doğruysa bir daha geri dönemeyeceğiz hatta ölecektik bu düşüncelerle evin yolunu tuttum yolda sürekli ormanı ve o adamı düşündüm okadar odaklanmıştım ki az kalsın araba çarpıyordu eve gidince sadece uyudum akşam yemeğinde aileme böyle bir şey bilip bilmediklerini sormak için doğru zamanı bekliyordum zamanı geldiğinde annem Emly'e ve babam Alex'e dönerek olanları üstü kapalı olarak anlattım annem
Emly: bu gerçek deyil sadece bir efsane kafana takma!
Alex:Bence gerçek annem her akşam bana anlatırdı hem ben ormanın yanından geçerken garip çığlık sesleri duyuy-
Emly:Gerçek deyil!!Hayvan sesleridir.
O konuşmadan sonra efsane olmadığını anladım hicbir sey söylemeden odama gittim
Artık vazgeçtiğimi söyleyemezdim bu nedenle düşünmemeye çalıştım bir anda uyku bastırdı farkında olmadan uyuya kalmışım.Üşüyerek uyandım etrafım cok karanlıktı biraz sonra gözlerim karanlığa alıştı ve bir ormanda olduğumu farkettim etrafta ölüm sessizliği vardı korkudan 1-2 dakika hareket etmeden durdum kendime gelince ayağa kalktım ve etrafıma baktım biraz dolaştım ve Clara 'nın sesini duydum biraz sonra onu gördüm korkuyla birbirimize koştuk yanına geldiğimde çok korkmuş görünüyordu hic birşey konuşmadan kalacak bir yer aradık biraz dolaşınca saklanacak yer bulduk şimdiki hedefimiz Mark ve James'i bulmakdı ....