Ada sabah alarmının sesiyle uyandı. Saate baktı geç kalmak üzereydi. Hemen kalkıp hızlıca hazırlandı ve okulun yolunu tutdu eskiden bu yolları ateşle yürüyorlar ama artık konuşmuyorardı bile. Ada eskiden ateşle yaşadığı mutlu anları hatırladı gülümsedi O anda tam karşısına ateş ve çiçek çıktı el ele tutuşmuş yürüyorlardı. Ada onları görünce gülümsemesi kayboldu gözleri hüzünle doldu. Ateş ve çiçek mutlu mutlu yürüyerek uzaklaştılar. Ada arkalarından onlara görünmeden okula vardı. Okula girdi sınıfa gidip sıraya geçti peşindende ateş geldi.
Ateş
Günaydın
Ada
Günaydın
Ateş ada ile konuşmaya calışıyor ama ada kısa cevaplar vererek konuşmuyordu. Öğleden sonra son Tenefüste ada ve zehra kantine indiler herzamanki gibi ateş ile çicek bir masaya oturmuş sohbet ediyorlardı Ada onları gördü içini bir kıskançlık kapladı buna oda anlam veremedi ama sanki ateş in yanında kimseyi görmek istemiyordu. O sırada yanlarına cenk geldi. Selamlaştılar ve sohbet ettiler. Ada ve cenk sohbet ederken hep gülüyorlardı. Bu ateş in dikkatini cekmişti. Zil çaldı ve sınıfa geçtiler sıraya oturduklarında ateş ada ya direk.
Ateş
Cenk le ne konuştun
Ada
Seni ilgilendirmez
Ateş
Sadece soruyorum hep gülüyordunuz
Ada
Ben sana hiç soruyo muyum çiçekle ne konuştuğunu merak ediyor muyum?
Ateş
Çiçek ne alaka bu konuda?
Ada
Cenk'le benim ne konuştuğum seni ne ilgilendiriyor peki?
Ateş
Tamam boşver sormadım say
Ada
Bende öyle düsünmüştüm
Son derside işleyip okuldan çıkarlar. Ada ateş i iyice merak ettirmek için Cenk'le çıkar. Ateşte çiçekle cıkıyordur. Onları görür ada yine Cenk'le gülüşerek konuşuyordur. Beraber eve giderler arkalarında hala ada ve cenk in gülüş sesleri geliyordur. Ateş eve gelir kendi kendine düsünür neden onu bu kadar umursuyorum ki? Yoksa ona karşı hislerim hala var mı hayır bu olmamalı O bitti.
♥*♡∞:｡.｡Bölüm Sonu｡.｡:∞♡*♥