~bulunamayan bireyler~
En son alarak biz hayatları ne kadar zor onsada insanlarin yüzüne her zaman gülümseyen içinde firtinalar koparken iyiyim diyen ama gerçeğin hickimsenij bilmemesi için can atan neden can atıyoruz çünkü öğrenip bunu yüzümüze vurucak ve tek hatamizda bütün doğruların izi silen ailelerimiz dışarıdan mutlu aile tablosunda rol yapan tek insan biz istemedik böyle birileri olmak bizi buna zorlayan ailerimizde biz sevmek ve sevilmek isteyen insanların ama bizi biz olduğumuz için seven insanlar çok azdı bı cakari olduğu için yada biseylerimizi kullana bilmek yada bizim sayamizde birilerini bulmak ona ulaşmak konuşmak isteyen insanlar aslında söylersek soyliyecek çok anlatsak anlatılicak çok şey var ama artık onları anlaticak ve konuşcak gücümüz yok kapımızın yapabildiği şey karanlık bir odada oturup saatlerce düşünmek yada ağlamak ağlamak istediğinde gözünden yaş yerine kan gelince acıyı anlar insna yada hisbirsey gelmayince insanların yüzüne gülerken acimizdeki çığlıklar atıp ağlayan çucugu sustiramadik yada ne için ağladığı anlayamadık çünkü artık o çucugu herşey ağlatıyor mutlu olduğu hicbirsey kalmadı ve bu hikayede kalan şey ise kırık kalpler ve iyileştirimemiş yaralar bu acıyla yaşayan biz ve sayisizca sesini çıkaramayan insanlar karmişiza çıkan herkez sayısını bilmediğimiz kadar çok yuzu olan insanlar yada canavar kostumlari giymiş birileri ama tabiki bunun içinde iyileri varya ama 100 kışi arasından sadece 5 yada daha azı dayanmasını gibi sözler artık hiçbir işe yaramıyor sonumuz belli ya yeni bir hayat bütün travmaları unutmuş insanlar yada bu ölü bedenle yaşayan yolun sonunda kendi ölümünü beklemeyip intihar edenler buraya yazicak çok şey var ama artık anlayamayacak kadar yorgun bedenler