~ecrin~
Ben bu şehirden uzaklaşmak istiyorum ailemi hiç görmemek istiyorum baskıcı olmaktan her şeyi suçlanmaktan çirkin olmaktan biktim herkesin benim yerime karar vermesinden benim fikrim sorulmadan ise geçimlerinden biktim kendim evet güçlüyüm ama herşey bir kelimeye bakio o kelime söylenince bir çökmüş bina gibi yikiliyorum "senden nefret ediyorum geber"cumlesi o kadar kırıcıki bir bardak kirilinca nasıl birlemsiosa o cümleyi duyunca herşey hayat benim için bitio benimde işte bir bardak gibi birlesmio
Bu aileler yüzünden çocuklar küçük seni seviyorum kelimesinden hemen herkese inanıyorlar ve bu bir kirıcı
Şuan bi sonsuzluktayim sonu olmayan bir yerde ve kimse gelemio orda hapis olmuş gibi hissediyorum ne kadar yardim etmeye calissalarda o kelimeyi cümleyi duyunca her şeyin alt üst oluyor kimse o boşluktan sonsuz yetene kurtarmaaz sonsuz yerden kurtaramaz hale geliyor ve acıların içinde ölüme sürükleniy
or