Polus'un bir köşesinde tek başıma oturuyordum, küçük kuyruğum endişeyle sallanıyordu. Az önce olanlardan dolayı babamı ve annemi tehlikeye soktum...
Bekle! Muhtemelen beni şu lav dolu çukurun yanında bekliyorlar. Gitmem gerekiyor...
Bu gün farklı, herkes orada toplanmıştı.
Ne oldu?
Kavga mı var?
Anlaşmazlık mı?
Hayır...
Babam...
Turuncu onu köşeye sıkıştırmıştı onu lava atmakla tehdit ediyordu...
Turuncu;"pislik! Sen kötü bir impostersın!!"
Oni'nin babası;"hayır, ben kötü değilim!"
Turuncu babama şans tanımadı ve onu lava itti...
Hayır...
Her ne kadar kurtarmaya çalışsamda ... Küçük bir imposter ne yapabilir ki?
Hiç bir şey.
Tek yapabildiğim babamın lavda eriyişini izlemek oldu...
Gözlerim bu görüntü karşısında doldu ve yere oturup ağlamaya başladım. Annem ve kardeşim Indigo beni bırakıp gemiye binip gittiler tek başıma kaldım... Ama...
"Hey"
Başımı kaldırdığımda... Onu gördüm... Onun hayatımı değiştireceğini asla bilemezdim...