Yine sıkıcı günlerden biriydi. Sınıfa girdim yerime oturdum. Birşey dikkatimi çekti. Misakinin sırasında "ölü kim" yazıyordu. Ders işliyorduk. Misaki çıktı. Bende çıktım(kalp rahatsızlığı olduğu için izin veriyorlar). Misaki yle konuşmak için yanına gittim.
R:Hala tam olarak bişey bilmiyorum
M:Zamanla anlarsın
R:Neden herkes sana yokmuşsun gibi davranıyor.
M:Çünkü ben yokum
R:Hayır varsın
Konuşmamız yarıda kesildi. Sınıftan hızlıca bir kız çıktı şemsiyesini aldı ve tam koşarken merdivenlerin oraya düştü ve şemsiyeside boynuna geçti. Heryerden kan akıyordu. Çok kötüydü. Eve erken gitmiştim. Teyzem olanlar için çok üzüldüğünü ve unutmam için randevu alacağını söyledi reddettim.
-Teyze hayır olmaz
-Ama senin iyiliğini düşünüyorum
-Ben gayet iyiyim
-Hayır değilsin atlatamazsın
-Hayır atlatırım
-Sana hayır dedim
-O ZAMAN UMRUMDA DEĞİLSİN
-Ne
-Teyze bak
-En sevmediğim kelimeyi az önce bana kullandın ve neden nefret ettiğimi bile bile
-Teyze sadece ağzımdan çıktı
-Gir odana gelme bir süre görmek istemiyorum seni
Odama gittim. Neden ona umrumda değilsin dedim. Ben kaşındım. Şimdi herşey daha da kötüye gitti. Teyzem "umrumda değilsin" kelimesini hiç sevmiyor çünkü küçükken hep bu kelimeyi duydu annesinden ve diğerlerinden. Ben dememeliydim. Hemen uyumak istiyorum.