Hayatım boyunca kim olduğumu sordum.
Taşa sordum,çiçeğe sordum,anneme sordum.
Sahiden kimdim ben?
Beni benden daha iyi tanımlayan insanlar vardı hep.
Ben neden kendime bu denli uzaktım?
Hep kaçtım kendimden,kafamdaki seslerden.
Yüzleşmem gereken her acı beni benden aldı.
Beni benden alırken tereddüt dahi etmeyen insanlar da oldu.
Hesap soramayacak kadar yorgundum.
hala yorgunum.
En azından beni bana geri verselerdi.
Kimbilir belki yine hayal kurardım.
Hobi edinirdim mesela.
Bir köpek sahiplenir her sabah yürüyüşe çıkardım.
Ama vermediler.
Hevessiz,
Duygusuz,
İnançsız...
