Hiç bir şey normal değildi. Okuduğum okul öğrencilerin arkasından iş çevirdi. Hepimizi bir merkeze toplayıp, ellerimizdeki silahlarla baş başa bıraktılar. Ve hepimizin gerçek yüzü ortaya çıktı.
Ben Hande. Size hepimizin dağılışını ben anlatacağım.
| 2 Mayıs 2020 |
Her şey normal bir şekilde ilerliyordu. 18 kişilik sınıfta fen dersindeydik. Aniden okul hoparlörlerinden ses gelmeye başladı. Müdür konuşmaya başladı:
"Okulunuzdan servisle bir merkeze götürüleceksini. Bunun amacı yarışma. Götüreleceğiniz merkezde son kalan öğrenci ya da arkadaş grubu merkezden çıkacak. Ödülünüz merkezden çıkabilmek. Yarışmanın kuralı yok. Arkadaşlarınız sırayla ölecek. Yarışmadan ayrılamazsınız. Yiyecek, şarjör, barınma, giyinme ve diğer tüm ihtiyaçlarınız karşılanacak. Ölün, öldürün. Bunları yapmayanınız öğretmenler tarafından öldürülecek. Öğretmenler sizi öldürebilir. Dikkat edin. Hepinizin hayalleri var. Ve kimse hayallerinden burdaki kimse için vazgeçmez."
Herkes şaşkındı. Hiç kimsenin ağzını bıçak açmazken zaman durmuş gibiydi.
Burdaki herkes birbirine ihanet ederdi. Aramızda arkadaşlık bağı yoktu.
Zil çaldığında sınıfa adamlar girdi. Hepimizi kolumuzdan sürükleyerek servislere bindirdiler. Miray hemen yanımdaki koltuktaydı. Eren ile Miraç arkamızdaki koltukta, Mert is onların bir arkasında Merve ile beraber oturuyordu. Yoldayken gruplar kafalarda tartıldı. Teneffüslerde Mert, Merve, Miray, Eren, Miraç ve ben hep beraber gezerdik. Muhtemelen biz bir grup olurduk.
Ben bunları düşünürsen merkez denen yere geldik. Adamlar kabaca bizi içeri soktu.
Bir odaya girdik. Ve biz orda beklerken. Bir kadın kürsüye benzeyen bir yere çıktı. Kadın:
"Buraya bir amaç için toplandınız. Hepinize silahlar verilecek. Oyunun kuralı yok. Hepinizin odası olacak. Toplam 30 kişisiniz. Hepinizin her ihtiyacı giderilecek. Her gün odanıza yeni kıyafetler koyulacak. Silahlarınız için istediğiniz zaman şarjör isteyebilirsiniz. Grupla savaşmak isteyenler odalarına girdikleri zaman masadaki A4 kağıtlarına yazsınlar."
Kadının açıklamasından sonra benim için ayrılan 7 numaralı odaya gittim. Oraya kimlerle grup olduğumuzu ve adımı yazdıktan sonra zil çaldı. Gelen bir görevliydi. Kadın:
"Kıyafetlerinizi ve yemeğinizi getirdim. Bir de kağıdınızı alabilir miyim?" diye sordu.
Kağıdı görevliye teslim ettim. Ardından paketlerdeki kıyafetleri açtım. İç çamaşır bile koymuşlardı. Ve hepsi vücuduma tam oturuyordu. Kıyafetlerin içinden siyah bir askılı crop, kısa bir yelek ve kot pantolon çıktı. Üstümü değiştirdim.
Ardından dolapları kurcalamaya başladım. Şarj aletleri, kulaklıklar, göz bantları, tokalar, özel ihtiyaçlar, bakım ürünleri ve şampuanlar buldum.
Hiç iştahım yoktu. O yüzden yemeğimi masama koyup telefonumla ilgilendim.
Anneme haber vermeyi düşündüm ama sonra bu fikirden hızlıca vazgeçtim.
Ardından bizimkilerle olan gruba girdim.
Bu Grubu Kim Kurdu?
Gariban Eren:
Lan ne kadar sma şeyler oluyo'.
Nehordim:
Bir şey anladıysam Arap olayım.
Miroşumm:
Amaçları neydi? Ayrıca bir tek 10. sınıflar toplandı. Saçma
Yoruldum ben ya.
Saçma sapan iş yapıyorlar.
Nehordim:
Ben katil olmak istemiyorum ya.
Sanki biz çok meraklıyız katil olmaya.
Miraç:
Sen olursun. Ben senden beklerim.
Evet olurum. Hatta ilk başta seni öldüreyim istersen.
Saçma sapan konuşmalardan sonra telefonu kapattım ve odadaki televizyonu açtım. Haberler vardı. 2 saatimi öyle öldürdürkten sonra ne kadar canım istemese de yemeğimi yedim. Oda oldukça rahattı. Tek sorun yaşadığım olaylardı. Yatağıma geçtim ve uyumaya çalıştım.