Gene birgün arkadaşlarımla oyun oynuyorduk.Evlerimiz yan yanaydı.Tabi o zamanlar 5 yaşındayım arkadaşlarım;Zeyn,Can,Melis ve Enes'di...Aramızda en büyük Enes işte bende en büyüklerine Enes'e aşıktım...Zeyn 6 yaşında Can 7 Enesde 8 yaşındaydı.Beni hep sinir eer ama benide severdi diğerlerine göre daha yakındık ama ta ki o güne kadar...
Biz oyun oynarken bir kız çocuğu yanımıza geldi. Kızın üstü başı yırtık kanlar içindeydi ben korkudan ağlamaya başlamıştım.Sonra Zeyn yanıma geldi o benim en yakın kız arkadaşımdı. Kız benim gözlerimin içine baktı ve bana:"Ölümsüzlüğü sana devrediyorum Gece" dedi. Adımı nerden biliyordu o kız kimdi aklım almıyordu. Kıza tekrar baktığımda çığlıklar içinde can çekişiyordu çok korkmuştum. Can ve Enes ailemi çağırmıştı. Babamlar geldiğinde çocuklara hak vermişti çocuklar ne demişti? Bilmiyordum. Ama ailelerin konuştuklarını duymuştum aslında o kızı tek ben görmüştüm... Ama bu nasıl olabilir? Aileleri benimle görüşmelerini istemiyordu bunuda babama anlatıyorlardı. Onlara tek şunu demek istedim; ben şizofren değilim. Dedimde şizofren ne demek bilmiyordum ama tek şunu biliyordum ki
ben şu andan itibaren tehlikeli olduğumu anlamıştım... Nerden anladım şuradan; Arkadaşım Can'nın annesinin gözüne bakıp "Ben şizofren değilim" dedikten sonra kadının gözlerinin beyazlaşıp yere yıkılması...