İşten eve yeni gelmiş dinleniyordum . Yarın ilk maaşımı alıcağım için heyecan-
lıydım . Bu tarz düşüncelere dalmışken zil çaldı bir taraftan yattığım yerden doğrulup bi taraftan ev sahibim olmasın diye dua ediyordum. Ki evet saygı
değmez ev sahibim küfür eder gibi bir ifadeyle yüzüme bakıyordu(niye bu kadar sinirli anlayamadım sadece 3 aydır kirayı
yatırmıyodum)
O bişey demeden lafa atladım;
"Bak yarın kirayi yatı-" derken sözümü kesti
"Bitti , yarına kadar evi boşaltıyorsun ya değilse polis çağırıcam. Ne sanıyosun kendini ,sürekli senlemi uğraşıcam ben!"
Kapıyı çarpıp gitti...
Sinirlerim öylesine bozuktu ki kapıya vurmaya başladım. " Senin evine mi kaldım ben?!" diye bağırdım. En son ağlayarak eşyalarımı toplamaya çalıştığımı hatırlıyorum sonra uyumuşum
Sabah kapı çalma sesleriyle uyandım .
Kapıyı açtığımda içeri iki devasa adam girdi. Ben daha ne olduğunu bile anla-
madan eşyalarımı dışarı çıkartmaya başladılar.
"Hayırdır n'apıyosun ya , bırak onu!"
"Hanfendi lütfen zorluk çıkarmayın"
"Kim olduğunuzu sanıyosunuz ya!"
"Bizi Nergis Hanım gönderdi evini boşaltmanızı istiyor, evet şimdi izin verin de işimizi yapalım."dedi
Sinirden kafayı yemek üzere arkadaş-
larımdan bırini aradım biraz çaldıkda sonra açtı vakit kaybetmeden direkt konuya girdim " alo kanka evden atıldım kalacak bir yere ihtiyacım var" biraz durdu ve sonra cevap verdi " üzgünüm ama yurt dışında bir iş gezsindeyim şu an Ama eğ-" telefonu yüzüne kapattım .daha fazlasıni duymak istemezmiş gibi... Biraz sonra patronumu aradım ,1-2 dakika çaldırdıktan sonra açtı onunla da aynı şekilde direkt konuya girdim
"Alo mehmet abi dükkanda mısın?"dedim aceleci bir tavırla
" Dükkandayım kızım hayırdır ,bişeymi oldu?"dedi
"Seninle bir şey konuşmam gerek"dedim
" Tamam gel anlat bak merak ettim "dedi
Telefonu anında kapatıp etrafa gelişi güzel koyulan eşyalarımı umursamadan otobüse bindim yaklaşık beş dakika sonra vardımDükkana girdiğimde saygıdeğer patronum oturmuş telefona bakıyordu karşısına oturdum anında konuya girdim ;
" Abi bende durumlar sıkışık paraya ihtiyacım var avans istiyorum" dedim
Mehmet abi yavaşça başını kaldırdı
" Kızım zaten işe başlayalı bir ay oluyor, Ne ne avansı şimdi?"dedi sorar bi ifadeyle
" Abi ama ihtiyacım var"dedim ısrar eder gibi
" Ne kadar istiyorsun mesela"dedi
" 100.000 yeter" dediğimde hayretle bana baktı
" Veremem ben o parayı sana. Nereden bulayım hem?"dedi
"Ama-" derken sözümu kesti
"Hayır konu kapandı" diyerek kestirip attı
Bi an bütün gün yaşadıklarımın siniriyle kendimi kaybettim...
"Ya ihtiyacım var diyorum anlamıyo -
musun!?" diye bağırdım
"Kiminle konuştuğunu zannediyosun sen ben senin patronunum,kendine gel!"
Diyerek bana karşılık verince kendimi tutamadım
"Artık değilsin ver şu maaşımı istifa ediyorum" dedim. Çekmeceden bi zarf çıkarıp önume attı. Zarfi alıp dükkandan kapısını çarparak çiktım .
Saatler geçti ve rehberimde kayıtlı olan
Tanıdığim , sevdiğim ,sevmediğim kim varsa teker teker dilendim. Sonuç ,hayal kırıklığı... Saat 12 ye geliyor ve yavaş yavaş korktuğum kısma geliyorum nerde uyuycam? Ciddi ciddi sokakda yatıcaktım galiba bu türden salakca düşüncelerle sessizce sokaklarda geziyordum ki sessizlik bir çığlıkla bozuldu. Her ne kadar umursamamaya çalışsam da sesler devam ettikçe içim içimi kemiriyordu. En sonunda gidip bakmaya karar verdim...