*Park Suinin hikayesi*
Zorbalar - Lee Felix
Lee Minho
Bang Chan
Suinin En yakın arkadaşı - Kim Seungmin
Suiden hoşlanan alt sınıf - Yang Jeongin
Transfer öğrenci - Hwang Hyunjin
Zorbalarin bile korktuğu okulun kabadayıları-
Han Jisung ve Seo Changbin
Okuldan yorqun bir şekilde eve geldim.
Annem mutfaktada yemek yapıyordu beni görmedi. Odama geçtim üstümü değiştirip yatağa yattım.
Kapı tıklama sesi geldi
-*Geldin mi kızım açsan yemek hazır.*
-Evet anne geldim aç değilim sonra yerim.
Annem üzgün bir sesle tamam diyip gitti.
Çok yorqun ve üzgündüm.
Yarın yine okulda zorbalara maruz kalacaktım.
*Ertesi gün*
Sabah uyandım erken kalkip hazırlanıp okula gittim.
Okula yuruyordum arkamdan bir ses dönüp arkama bakmamı sağladı.
-Danqalak seni dünden sonra okula gelmezsin diye düşündüm. Amma yüzsüz bir kızsın.
Evet zorbam Minho ile tanışın.
Tabiki bir şey demeden yolumala yuruyordum.
Kafama saplak atıb benden önde yürüdü. Okula varmaya az kalmıştı diğer iki belalı zorbam da geldi.
Felix ve Bang Chan
Bang Chan -Naber Minho
Minho- İyiliktir sizden naber
Bang Chan-iyiyiz bu günkü plan nedir şu ezik için
Felix- harbi lan ne yapalim hep mal gibi susuyor bir şey de söylemiyor ne yapsak.
Minho- merak etmeyin beyler ona öyle şeyler yapıcam ki akliniz hayaliniz duracak.
Bunları söylerken ben en arkadan yuruyordum ve umursamadîm. Ne diye bilirdim ki buna alışmıştım evde babam ve abim okulda da bunlar bütün dünya bana karşıymış gibiydi.
Bu dünyada tek değer verdiğim insan annemdi.
Çok uzun zaman önce ölüp kurtula bilirdim annem için dayanıyordum.
Bu düşünceler aklima çivi gibi çakılırken okula çoktan varmıştık
Ayakkabılar olan dolaba yöneldim. Açar açmaz ayakkabılarımin parça pinçikti üstünde ise ezik sui yazılan kağıt vardı dolabım berbat durumdaydı.
Bu okul benden tamamen nefret ediyordu.
Kendi halimde sıradan biri olmama rağmen bu kadar nefret zorbalanma beni cidden yoruyordu.
Ama ben Park Sui idim asla korkmazdım.
Kos kocaman okulda tek arkadaşım olan Seungmindi.
-İyi misin Sui ? Bu şerefsizler yine senle uğraşıyorlar qaliba diyerek dolabıma sonra bana baktı.
-Evet öyle görünüyor Seungmin.
-Sui bende yedek kız ayakkabısı var bekle dolabıma koymustum dün aldım aslinda bunu yapacaklarini bildiğimden önlem aldım.
-Seungmin gerek yoktu böyle bir şeye ben bunu giyerim sorun yok.(Seungmin çok iyi biriydi ama bu kadar iyiliği kabul edemezdim).
-Nasil sorun yok Sui ayakkabılar mahvolmuş hadi gel inat etme diyip ayakkabıyi bana uzatdı.
Çaresizce ayakkabıları alıp teşekkür ettim ve giydim.
Sınıfa girdik ders zamanıydı.
Minho arkadan bana yuvarlanmış kağıt parçası attı kafama geldi. Seungmin de bunu gördü bir şey diyecekti ben işaret yaptım boş ver diye. Kağıdı aldım ve okudum içinde yazanlar
Ezik bu gün için heyecanlı mısın?
Arkama baktım ve mide bulandıcı gülüşü gördüm. Duruşumu hiç bozmadım. Yanında oturan Felix ve yan sırada oturan Chan bana bakip gülüyordular.
Seungmin benim yerime patlamamak için zor duruyordu.
Sonunda zil çaldı ve bizi bu qarip ortamdan kurtardı.
Teneffusde
Her kes beden dersi için soyunma odasındaydı bende burada Minhonun bana yapacaklarini bekliyordum. Felix saçıma aldığı meyve suyunu döktü.
Bağırdım ve ağlamaya başlayacaken kendimi zor tuttum.
Minho saçımdan tuttu ve-
-Senden nefret ediyorum Sui dedi.
Bu kelime bana hiç yabancı değildi herkesten duyduğum tek klişe sözdü. Yani umrumda değildi
Bang Chan yüzüme su döktü ve
-Amma kirlisin biraz yikayalim yüzünü dimi ? dedi
Seungmin yemek için kantine gitmişdi geri döndüğünde bizi böyle gördü ve elindekileri yere dökmek yerine onların yüzüne fırlattı.
Seungmin-Siz nasıl vijdansiz bir piç kurususunuz? Kızı bırakın yetmedi mi bu kadar zorbalik.
Minho- Hop aslan parçası sana ne oluyor ? Ne yoksa aşıkmisin bu eziğe?
Seungmin- o sadece arkadaşım sizi müdüre kaç kez sikayet etmem gerek? Usanmadınız mı hala?
Hayret içinde seungmine ve cesaretine bakıyordum
O an içeri Changbin geldi Jisungda yanında
-Ne oluyor lan burada?
arkadaslar ilk kez bir hikaye yazıyorum linclemeden fikrinizi yazın eğer beyenirseniz devam eder tamamen kendi fantezi ürünümdür.
