1.Şahıs Bakış Açısı
Herkese merhaba size biraz kendimden bahsedeyim.Ben 17 yaşındayım.Ben kanser hastasıyım:Meme kanseri.4 yıldır tedavi görüyorum.Ben eski hayatımı istiyorum artık.Çok sıkıldım.Eskiden sürekli enerjiktim ama şimdi kemoterapilerden çok yorgunum.Bunları düşünmek bana acı veriyor.Benim hayalim doktor olmak küçüklükten beridir doktor olmak istiyorum çünkü babaannem.Ben 6 yaşındayken Annem ve Babam çalışıyorlardı.Babaannemde bana bakıyordu.Biz evde tektik yani.Odamda oyun oynarken kapı açılma sesi duydum ve ardından babaannemin bağırış sesini.Çok korkmuştum kapı kapanma sesi gelmişti.Odamdan çıkıp mutfağa doğru gittim.Gördüğüm manzara dehşet vericiydi.Babaannem'in tam kalbi'nin üzerinde bıçak vardı.Yanına gittim .O çığlıklarımı hala hatırlıyorum."Babaanne uyan"Ağlamaya başladım çünkü babaannemi çok seviyordum.Ve kana baktıkça midem bulanıyordu.Telefon masanın üzerindeydi.Ama alamıyordum başım dönüyordu.Belki kurtulacaktı.Ambulans'ı arayabilseydim.Ama yapamadım.Oraya yığılmışım.İşte bu yüzden çok istiyorum doktor olmak.Hastaları kurtarabilmek.Başkaları'nın babaannesini kurtarabileyim diye.O günden sonra kandan midem bulanmıyordu.Kendi yaralarımı kendim iyileştirirdim.Neyse fazla uzattım.Benim hastaneye gitmem gerek.Yine tahlil günü.Ve biz yaz ayındayız.Hava çok sıcak.Hemen hazırlandım.Annemle çıktık ve otobüse bindik.Otobüs doluydu ve ayakta olan bir sürü kişi vardı.Ter kokusu,sıcak.Dayanamıyordum.Birden kendimi yerde buldum.Gözlerimi hastanede açtım.Serum yiyordum.Yanımda Oğuz vardı.Oğuz mu? Onun burada ne işi var.Oğuz'u anlatmayı unuttum size.Oğuz benim en yakın ve tek arkadaşım.Tanışma hikayemizi anlatayım:Ben 9.sınıftım okulun ilk günü.Bundan dolayı kitaplar çoktu.Poşete koymuştum.Ve sırtımda çanta.Okuldan çıktıktan sonra otobüse bindim.Otobüs kalabalıktı her zaman ki gibi.Birden otobüs fren yaptı.Ve ben resmen uçtum.Yere düştüm.Bir çocuk beni dikkatlice kaldırdı ve koltuktan oturan bir adama kalkmasını rica etti.Adam kalktı ve beni otutturdu."Suyun var mı" dedi.Ben düşmenin etkisiyle kafamı olumsuz bir şekilde salladım.Zaten birazdan ineceğim dedim.O da "Tamam ben de inerim" dedi.Sonra bir şekilde indik.Poşetlerimi taşıdı.Markete girdi,su aldı,evime kadar getirdi.Aramızda şöyle bir diyalog geçti.
-Teşekkür ederim gerek yoktu.
-Rica ederim gerek vardı.
Gülümsedim.
-Bu arada benim adım Erva
-Benim adım da Oğuz.Numaranı istersen ver.İhtiyacın olduğu zaman ararsın.
-İyi biri olduğunu düşünüyorum.İnşaallah kötü bir niyetin yoktur.
-Güvenebilirsin bana ama sen bilirsin.
-Tamam veriyorum.
-Tamamdır kaydettim görüşürüz yeşilli.
-Görüşürüz otobüsteki kahraman.
Bana yeşilli demişti çünkü gözlerim yeşildi.Böyle tanıştık işte.Arkadaşız sadece ilerisi olamaz.
