Sabah 6:00 alarmı ile korkudan yataktan sıçradım. Galiba kabus görmüştüm çok fazla korku filmleri izlediğim için neredeyse her gün kabus görüyordum.
Bugün lisede ilk günümdü, hızla yataktan kendimi attım ve hazırlanmaya koyuldum.Okulun ilk günü olduğu için serbest gitmeye karar verdim.Hızla dolabımın karşısına geçip bir şeyler seçmeye
odaklandım, üstüme beyaz bir crop altıma siyah bir tayt seçtim.Hızlı bir şekilde giyinip kahvaltıya indim.
"Anne kahvaltı da ne var?"
"Kızartma yaptım istersen başka şeyler de hazırlayayım."
"Hayır anne, sağol bugün kahvaltı yapmaktan vazgeçtim."
"İyi sen bilirsin Lily."
Hızla odama çıkıp saçlarımı taradım
"saçım salık kalsın böyle daha güzel,hem toplamaklada uğraşamam."
Annemle vedalaştıktan sonra hızla üstüme bir ceket alıp evden çıktım.
Telefondan saate bir baktığımda saat
6:55'ti geç kalmıştım okulun ilk gününden, geç kalmıştım. Otobüs durağına doğru koşmaya başladım. Otobüs durağına vardığımda hâla otobüs ortalıkta gözükmüyordu. Gerginlikten durağın her tarafını turlamış ve söylenmeye başlamıştım"Nerede kaldı bu lanet olası otobüs."
Gerginlikten önüme bile bakmayın kafamı direğe bile çarpmıştım ve hiç oturmadan otobüs durağında bir o yana bir bu yana gidip, geldim. Tam otobüsü gördüğüm anda yine kafam yine bir yere çarptı sandım ama, karşımda iri yarı siyah saçlı, gri tişörtlü, siyah pantolonlu bir genç vardı. Kafamı ilk kaldırdığımda ise ilk dikkat çekici şey gözleriydi. Bir gözü mavi bir gözü kahverengiydi, bu özelliği onu diğer insanlardan ayrı kılıyordu.
Tam özür dileyecekken o "daha uyanamadın herhalde" içimden "bizde buna naziklik göstermeye çalışıyoruz." O sırada otobüsün kornasının çalması ile gözlerimizi birbirimizden ayırdık ve otobüse bindik.
Otobüs kartımı okuttuğumda ise kartta hiç para kalmamış, ve kartı her okuttuğumda makine "Yetersiz" diyerek herkesin içinde resmen bağırıyordu. Sonra arkamda bir el hissettim. Bu o'ydu bana çarpan çocuk , ilk önce kendisi için kartını okuttu ve bir kez daha okutup bana döndü "bugünlük benden olsun" diyerek otobüsün içine yöneldi.
Boş bir yere oturdum, ismini bilmediğim çocuk ise çaprazıma oturdu. Çantamdan kulaklığımı çıkartıp müzik dinlemeye başladım. Otobüse benim yaşlarımda bir erkek çocuğu binmişti. Bana doğru gelmeye başladı ismini bilmediğim çocuk oturduğu yerden hızla kalkıp benim yanıma oturdu. Yanıma doğru gelen çocuğun yüz ifadesi değişmişti ve boş bir koltuğa oturdu, sürekli bize
doğru bakıyordu. Ne olduğunu anlamamıştım ve kulağımdaki kulaklığı çıkarıp
" yanıma oturduğuna göre ismini öğrene bilir miyim?"
"Alex"
Tanıştığıma memnun oldum, bende Lily."
"Bende"