Kimileri onlara bir efsane der, kimileriyse Cadı. Bazılarına göre Wisteria veya Wizard. Wizard daha çok büyü yapanları sevmeyenler tarafından yani halk tarafından kullanılırdı.
Çeşitli otları karıştırıp iksir yapabiliyor, elleriyle ve dokunmadan karşındakini yenebiliyorlardı. Çok güçlü olan bu topluluk sihirleri, büyüleri , iksirleri ve lanetleriyle tüm insanları üstünde geliyordu . Tabii bir zamanlar öyleydi. Krallık bu durumdan her ne kadar memnun değilse de şifalı iksirler, güç ve karşındakini hipnotize etmek gibi kendine yarayan fikirleri seçtiği Wizard'ları kullanırdı. Hiçbir şekilde zarar görmeden yaşarlardı. Ama hepsi bir ayaklanmayla son buldu... Kral Penebris yardımcı Wizard'lara ihanet etti. Ayrıca bu seviyelenme halkı birbirine düşürdü. Wizard'lar bu yaşanan ayaklanmada büyük kayıplar verdi çünkü güçlerini kullanmakta zorluk çektiler. Halkın onlara verdiği suya başka bir madde karıştırılmıştı. Kral ve halk suçu Wizard'lara attı çünkü bir tanesi gücünü yaşadığı sinirle etrafa saçtı doğru tabirle patlattı. Bunun üzerine Wizard'lardan geriye kalan birkaç kişi ormanlara sığındı. Karanlığa, gölgeye ve ağaçlara. Orman onları korurdu tıpkı Wizard'ların ormanı koruduğu gibi... O günden sonra Wizard'lar insanlara ölümcül çiçek demeye başladı. Gittiği yere ölüm getiren, öldüren...
Ayaklanmanın üzerinden birkaç yıl geçtikten sonra ne yaşananlar hatırlandı ne tek bir üzüntü kırıntısı görüldü insanlardan.
Ta ki o güne kadar.
...
" Misty Evernight, çabuk aşağı in. "
Misty merdivenlerin korkuluklarına yaslanmış, annesi Bayan Samantha'nın azarlamasını bekliyordu. " Bugün antrenman yapmasak olmaz mı? " Bir Wizard olmasam bugün dedi içinden. Ama içinden söylenen sözler başka kimseler tarafından duyulmazdı. Gizli ve özeldi.
" Duyduklarım doğru mu? Hemen unutuyorsun bunları, küçük hanım. "
Samantha her de kadar sert görünse de sıcacık bir kalbi vardı. Misty'i bu zorlu şartlarda, saklanarak ve koruyarak tek başına büyütmüştü. Onu eğitmiş, büyü, iksir ve dövüş konusunda geliştirmişti. Misty onun değerini çok iyi biliyordu.
" Tabii ki. Ben bir savaşçı olarak doğdum ve bundan memnunum. " Dedi gülümseyerek.
Beraber hazırladıkları kahvaltıyı yaptıktan sonra ormanda gizli bahçelerine gittiler.
" Bugün benimle savaşmaya ne dersin? " Dedi Samantha. Üstünde pantolon, bluz ve üstüne tam oturan , iplikleriyle dikkat çeken bir yeleği vardı.
Misty de onunla aynı kıyafetleri giymiş ama renklerini farklı seçmişti. Annesi orman yeşilini severken, Misty bu ormanda boğulacak gibi hissediyor bu yüzden de bu rengi sevmiyordu. Onun rengi maviydi, gökyüzü ve deniz gibi veren bir renk. Gökyüzü ise kendisi gibi hep sisliydi.
" Size meydan okuyorum"
Misty ellerine gelen gücü hissetti . Annesi hızlı davrandı , bir Ağaç köküyle Misty'nin ayaklarını sarmaya kalktı. Misty gelen ateşle yaprakları kavurdu. Birbirlerine uyguladıkları güc yüksekti, ara sıra yaklaşıp tekme ve yumruk sallıyorlardı. Samantha attığı tekmeyle Misty karşıdaki ağaca yuvarlandı.
Pes etmezdi. Eğer şimdiye dek öğrendiklerinde hatırlayacağı tek şey bu olurdu. Dikenlerin battığı kolu sızlıyordu, ayaklarından destek aldı ve kalktı.
Gözleri bir anlığına kapandı, rüzgar onu çağırıyordu sanki. Elini açtı gelmelerini istercesine , biriktiğini anladığında iki eliyle görünmez bir top oluşturdu.
Uzun geçtiğini sandığı bu zaman birkaö saniyeyi almamıştı ki top Samantha'ya fırladı. Samantha kalkan oluşturduysa da delip geçti. Yere yavaşça yığıldı.
Misty olayı sonradan anlayıp yanına koştu. Başını dizlerine koydu. " Anne, iyi misin? Çok ileri gittim. Ben özür-"
" Şş, harikaydın." Biraz durdu ve nefesini topladı. " Her zaman güçlü olduğunu biliyordum, zamanı geldi . Beni sersemlettin. Sanırım artık hamlamışım. " Dedi gülümseyerek. Misty'nin dalgalı saçları yüzünü kapatıyordu, bu iyi bir şeydi. Yoksa gözlerinde biriken yağmurları tutamazdı.
Samantha kendini hızlı toparladı. " Silahlarda da ustalaşmalısın. " Dedi . İnsanların silahları gelişmişti. Kılıçlar,hançerler , oklar ve kapanlar..
.Eve geçtiler. Misty kitaplıktan seçtiği bir kitabı okumaya koyuldu. Biraz sonra yaralıyken kurtardığı kedi Hex yanına kıvrılıp uyumuştu bile.
...
